Feb's- Stretch Back

2012 New Year

2012-01-01T02:05:00.001+05:30

ഓർക്കാൻ ഏറെ ഓർമ്മകൾ ബാക്കിയാക്കി ഒരു വർഷം കൂടി കാലയവനികക്കുള്ളിൽ മാഞ്ഞുമറയുന്നു......

തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ മനസാക്ഷിയുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്കുമുന്നിൽ ഉത്തരം മുട്ടി നിൽക്കേണ്ടിവരുന്നു........ കഴിഞ്ഞ പുതുവർഷം എടുത്ത ലക്ഷ്യങ്ങളോട്‌ ഒരു പരിധിപോലും ആത്മാർത്ഥത പുലർത്താൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്ന വസ്തുത ഉൾക്കൊള്ളുമ്പോഴും, പുതിയ ചക്രവാളങ്ങൾ തേടിയുള്ള യാത്രയിൽ ഈ പുതുവർഷത്തിലും ചില ലക്ഷ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ കുറിക്കുന്നു.........

പോയവർഷം ജീവിതം പഠിപ്പിച്ചത് ഒരുപാട് തെളിവാർന്ന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളായിരുന്നു.......സ്നേഹത്തിന്റെ പനിനീർ പുഷ്പങ്ങളായി സ്പുരിക്കുന്ന മുഖവുമായി കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവർ- എന്നെന്നും ഉണ്ടാകുമെന്നു കരുത്തിയവർ മുള്ളുകൊണ്ടു ഹൃദയത്തിൽ കുത്തിനോവിച്ചു നടന്നകന്നപ്പോൾ.....ആരിൽനിന്നും ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കരുത് എന്നു സ്വയം പഠിച്ചു.

നേട്ടങ്ങൾ പലതുണ്ടെങ്കിലും നെഞ്ചോടു ചേർട്ത്തുവച്ചതു കുറെ നല്ല സൗഹൃദം മാത്രം.......വീഴ്ച്ചയിൽ താങ്ങായി, തണലായി, കണ്ണു നിറഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണീരിനെ കത്തുന്ന പ്രജോതനമാക്കിയ, ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള മാർഗദീപമായി കൂടെ നിന്ന കുറെ നല്ല സുഹ്രുത്തുക്കൾ.... !!!

കാല യവനികക്കുള്ളിൽ വീണ്ടും മറയാൻ വെമ്പൽകൊള്ളുന്ന ഒരു കലാലയ ജീവിതംകൂടി........ഒരു പക്ഷേ ഇതു ജീവിതത്തിലേ അവസാനത്തെ കലാലയ ജീവിതമാകാം......പൂർണ്ണമായും തൃപ്തനല്ലെങ്കിലും, ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ ഈ LOYOLA ജീവിതത്തെ പ്രണയിച്ചുപോകുന്നു.........അതു നിങ്ങളിലൂടെയാണു പ്രിയ കൂട്ടുകാരേ.......നന്ദി.......!!!

ജീവിതത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിൽ നിന്നും പലരേയും പടിയിറക്കിയപ്പോൾ, സ്നേഹമായി, സൗഹൃദമായി, സാന്ത്വനമായി പടികയറിവന്നവർ....... !!!

പുതുവർഷത്തിലേക്കു കാലൂന്നുമ്പോൾ പോയ വർഷം പടിപ്പിച്ച അനുഭവങ്ങൾ കൂടെ കരുതുന്നു......Don’t except anything from anyone, If you laugh everyone will laugh with you and if you cry you alone will cry…

കൊഴിഞ്ഞുവീണ ഇന്നലകളെക്കുറിച്ചു ഓർക്കാതെ, ദു:ഖത്തിന്റെ കരുത്താർന്ന കൈകളിൽ
അകപ്പെടാതെ, നന്മയുടെ സമൃദ്ധി നിറഞ്ഞ നല്ലനാളേകൾ യാഥാർത്ത്യമാക്കാൻ, സ്നേഹത്തിന്റെ
അമൃതഭാവവും സ്വപ്നങ്ങളുടെ പുതിയ താളവും നിറചുകൊണ്ടു ഓർമ്മയിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ ഒരു
നവവത്സരംകൂടി.......2012

**********സസ്നേഹം നവവത്സരാശംസകൾ **************

— with Anu Rasheed and 6 others.

What will happen to Kerala and South India if Mullaperiyar Dam breaks?

2011-11-28T23:13:00.003+05:30

What will happen to Kerala and South India if Mullaperiyar Dam breaks?

1) Under water sea cable for internet connectivity connects India to rest of the world , thats only in Cochin. If Cochin Goes Down, South Indian IT Hub will come to a stand still. All the gateway CISCO routers , switches etc in Kakkanad will float in Arabian Ocean. IP packets from Bangalore, chennai etc will not cross the ocean ..... ..

2) Cochin Refineries – Which refines petroleum products and services most of South India. If it is washed away, TamilNadu, Karnataka and Andhra has to find much more expensive options for Petroleum Refineries.

3) Kerala will be in complete darkness for ages, no TV, no Internet, no Mobile towers, once the Idukki hydro electric power plant is washed away, resulting from Mullaperiyar collapse.

4) Kerala.. . will be divided into 2 lands, impacting geography of India, and washing away an area of vast bio diversity, along with 30 lakh people. Serving rest of the people with food and other stuffs will be an extremely tedious task.

5) Port City of Cochin, will not be in world map anymore. Vallarpadam port will be a history, all of South India has to again depend on Colombo for Mother ships , a very expensive option.

6) Tamil Nadu will not get water for irrigation or drinking anymore, as stored water in Mullaperiyar dam will flow to the ocean, when the dam collapses.

7) Along its course, the water current will wash Idukki Dam, and many many Industries , Factories, IT Parks, Hospitals, Ports, Cochin City, temples, mosques, churches etc etc to the Arabian Ocean.

8) A disaster 180 times terrific than Hiroshima. This is not exaggeration. Spread this, my friends. Information is power. Kerala as well as Tamil Nadu are stakeholders in this issue. More than us, its normal Tamil people(excluding power-hungry politicians) who need such info. We need our brothers and sisters across the border to pressurize their own politicians to consider this as a humanitarian crisis, rather than an inter-state dispute.

Source: internet sources

മുല്ലപ്പെരിയാർ ഡാം.

2011-11-20T19:20:00.004+05:30

വർത്തമാനകാലത്തിൽ ഏറ്റവും ചർച്ചചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒരു ഡാമാണു മുല്ലപ്പെരിയാർ.

കേരളത്തിലെ ഇടുക്കി ജില്ലയിൽ, പെരിയാർ നദിക്ക് കുറുകേ 1895ൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ നിർമ്മിച്ച അണക്കെട്ടാണ്‌ മുല്ലപ്പെരിയാർ അണക്കെട്ട്.

ലോകത്തിൽ ഇന്ന് നിലവിലുള്ള ഉയരം കൂടിയ ഭൂഗുരുത്വ അണക്കെട്ടുകളിൽ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്നതാണിത്. നിർമ്മാണകാലഘട്ടത്തിൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അണക്കെട്ടായിരുന്നു. ചുണ്ണാമ്പും സുർക്കിയും ഉപയോഗിച്ചു നിർമ്മിച്ച അണക്കെട്ടുകളിൽ ലോകത്ത് നിലവിലുള്ള ഏക അണക്കെട്ട് എന്ന പ്രത്യേകത ഇതിനുണ്ട്. ഇന്ന് ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള അണക്കെട്ടുകളിൽ ഒന്നാണ്.. 116 വർഷം പഴക്കമുള്ള ഇത് .ശർക്കരയും ചുണ്ണാമ്പും ചേരുന്ന ശുർക്കി എന്ന മിശ്രിതം കൊണ്ട് പണിതിരിക്കുന്ന 50വർഷം മാത്രം ആയുസ് വിധിച്ചിരുന്ന, ഇപ്പൊൾ ഒരു നൂറ്റാണ്ടുപിന്നിടുന്ന ഈ ഡാം കേരളത്തിലാണെങ്കിലും, അതിന്റെ നിയന്ത്രണം
മുഴുവൻ തമിഴ്നാട് കൈയ്യടക്കി വച്ചിരിക്കുകയാണു. ഇടുക്കി ജില്ലയിലാണെങ്കിലും കേരളത്തിന്റെ മുഴുവൻ ചരിത്രം മാറ്റിയെഴുതാൻ തയ്യാറായിരിക്കുന്ന ഈ ആണക്കെട്ടിന്റെ ഭാവി സുപ്രീംകോടതിയുടെ ടേബിളിൽ വിശ്രമിക്കാൻ തുടങിയിട്ടു നാളെറെയായി.155 അടി ഉയരവും 1200 അടി നീളവുമുള്ള ഇതിന്റെ കപ്പാസിറ്റി 443.23 million cubic meterആണു. തമിഴ്നാട്ടിലെ കാർഷികആവശ്യത്തിനായ് നിർമിച്ചിരിക്കുന്ന ഇതിന്റെ തീരത്താണു പ്രസിദ്ധമായ തേക്കടി വന്യജീവിസങ്കേതം.

ആസ് പെർ ഹിസ്റ്ററി, തമിഴ്നാട്ടിലെ തേനി, മധുര, ശിവഗംഗ, രാമനാദപുരം എന്നീ ജില്ലകളിലെ രൂക്ഷമായ ജലക്ഷാമത്തിനു പരിഹാരം കാണാന്‍ ശ്രമിച്ചതിന്റെ അനന്തരഭലമാണു ഈ അണക്കെട്ട്., പെരിയാറിലെ ജലം അണ നിർമ്മിച്ച് മധുര,രാമനാട് എന്നിവിടങ്ങളിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവിടാനുള്ള ആദ്യപദ്ധതി ആവിഷ്ക്കരിച്ചത് 1867ൽ ആണ്. 1882-ൽ എഞ്ചിനീയർമാരായിരുന്ന കാപ്റ്റൻ പെനിക്യുക്ക്, ആർ സ്മിത്ത് എന്നിവർ പദ്ധതിസമര്പ്പിക്കാനായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു.

155 അടി ഉയരമുള്ള അണക്കെട്ടിന്‌ പെനിക്യുക്ക് പദ്ധതി തയ്യാറാക്കി. താഴെ 115.75 അടിയും മുകളിൽ 12 അടിയുമാണ്‌ വീതി. ചുണ്ണാമ്പ്, സുർക്കി, കരിങ്കൽ എന്നിവയുപയോഗിച്ചുള്ള അണക്കെട്ടിനു 53 ലക്ഷം രൂപയായിരുന്നു ചെലവ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്. .പ്രധാന അണക്കെട്ടിന്റെ വലതുകരയിൽ മല തുരന്നുണ്ടാക്കിയ ചാലിലെ പാറക്കെട്ടിൽ 136അടി ഉയരത്തിൽ ഒഴുകാൻ 10സ്പിൽവേകളും നിർമ്മിച്ചു.1887ൽ ആരംഭിച്ച പദ്ധതി 65ലക്ഷം രൂപ ചെലവഴിച്ചാണ് 1895ൽ പൂർത്തിയാവുന്നത്.50വർഷമായിരുന്നു ഈ അണക്കെട്ടിന്റെ ആയുസ്സായി എൻജീനിയറായ പെനിക്വിക്ക് നിർണ്ണയിച്ചത്.

പെരിയാർ കേരളത്തിലെ നദിയായതിനാൽ അന്നത്തെ കേരളമായിലെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന വിശാഖം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ മഹാരാജാവിന്റെ സമ്മതം ആവശ്യമായിരുന്നു. കരാറിൽ ഏർപ്പെടാൻ ആദ്യം അദ്ദേഹം സന്നദ്ധനായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികൾ നയപരമായ ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ ഉടമ്പടിയിൽ ഒപ്പുവെപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. 1886 ഒക്ടോബർ 29നാണ്‌ മുല്ലപ്പെരിയാർ അണക്കെട്ട് നിർമ്മിക്കാനുള്ള പെരിയാർ പാട്ടക്കരാർ (Periyar lease deed) ഒപ്പുവക്കപ്പെട്ടത്. തിരുവിതാംകൂറിനു വേണ്ടി വി.രാമ അയ്യങ്കാരും മദിരാശിക്കുവേണ്ടി സ്റ്റേറ്റ് സെക്രട്ടറി ജോൺ ചൈൽഡ് ഹാനിംഗ്ടണുമാണ്‌ കരാറ് ഒപ്പിട്ടത്.. നദിയുടെ 155 അടി ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന 8000 ഏക്കർ സ്ഥലവും നിർമ്മാണത്തിനായി 100 ഏക്കർ സ്ഥലവുമാണ്‌ പാട്ടമായി നൽകിയിരിക്കുന്നത്. 999 വർഷത്തേക്കാണ്‌ കരാർ. പാട്ടത്തുകയായി ഏക്കറിനു 5 രൂപതോതിൽ 40,000 രൂപ വർഷം തോറും തിരുവിതാംകൂറിനു ലഭിക്കും.
1887 സെപ്റ്റംബറിൽ നിർമ്മാണപ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടങ്ങി, 1896 ഫെബ്രുവരിയിൽ പൂർത്തിയാക്കി. ആദ്യത്തെ അണക്കെട്ട് .നിർമ്മിച്ച് തൊട്ടടുത്ത വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ തന്നെ ഒലിച്ചുപോയി . പിന്നീട് കല്ലും സുർക്കിയും ഉപയോഗിച്ച് പുതിയ അണക്കെട്ടുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു.

കൂറ്റൻ മരങ്ങൾ മുറിക്കുന്നതു തന്നെ ഭഗീരഥപ്രയത്നമായിരുന്നു. രാമനാഥപുരത്തു നിന്നാണ്‌ തൊഴിലാളികൾ ആദ്യം എത്തിയത്. ദിവസം ആറണയായിരുന്നു (38 പൈസ) കൂലി. പിന്നിട് കമ്പം, തിരുനെൽവേലി എന്നിവടങ്ങളിൽ നിന്നും തൊഴിലാളികളെ കൊണ്ടുവരേണ്ടിവന്നു. കൊച്ചിയിൽ നിന്ന് പോർത്തുഗീസ് ആശാരിമാരും ഗുജറാത്തിലെ കച്ച്, കോയമ്പത്തൂർ എന്നിവടങ്ങളിൽ നിന്നും കുമ്മായം തേപ്പുകാരേയും കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു.
. 1979 -ല്‍ ഡാമിനു ബലക്ഷയമുണ്ടെന്ന് വിദഗ്ദ കണ്ടെത്തലിനെ തുടര്‍ന്ന് ഡാം ബലപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുകയുണ്ടായി, അതിനായ് ടണ്‍ കണക്കിനു സിമന്റ് ഉപയോഗിക്കുകയും ഡാമില്‍ കേബിള്‍ ആങ്കറിങ് നടത്തുകയും ചെയ്തു ഇപ്പോള്‍ ഡാമിന്റെ 40 % സിമന്റാണ്, അതിലാണ് ഡാം നില നില്‍ക്കുന്നത്.

source: http://rijopedikkattu.blogspot.com/2011/11/blog-post.html

നമ്മുടെ ഒരു സഹോദരി കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു

2011-02-09T00:51:00.003+05:30

നമ്മുടെ ഒരു സഹോദരി കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു- അല്ല നമ്മൾ കൊലപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ ദുരന്തത്തിൽ നമ്മുക്കോരൊരുത്തർക്കും പങ്കില്ലേ...... ഒരു അമ്മയുടെ രോദനത്തെയും, അച്ഛ്ന്റെ കണ്ണുനീരിനേയും മാധ്യമങ്ങൽ കൊട്ടിഘോഷിച്ചു, രാഷ്ട്രീയക്കാർ വോട്ടുബാങ്കുകളാക്കി, നമ്മളും പറഞ്ഞു ഹാ കഷ്ടം.......!!!

ഇന്നു സൗമ്യ- നാളെ നമ്മുടെ അമ്മ പെങ്ങന്മാരുമാവാം. നാം എന്ന സമൂഹത്തിന്റെ ഒരു നിമിഷത്തെ

സ്വാർത്തത്‌ യാണു ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ തല്ലി കെടുത്തിയത്‌.

സ്വാർത്തത്‌ നിറഞ്ഞ പ്രതികരണ ശേഷിയില്ലാത്ത ലോകമേ...... നാളെ ഈ ഗതി നിന്റെ അമ്മ പെങ്ങമ്മാർക്കും വരാനിരിക്കുന്നു.....മറക്കാതിരിക്കുക.........!!!

പെണ്‍വാണിഭം-നടുക്കമുണര്‍ത്തുന്ന ഒരു നോട്ടം

2011-02-01T16:09:00.003+05:30

വില്ക്കപ്പെടാനും ഉപയോഗിക്കാനുമുള്ളതാണ് പെണ്ണുങ്ങള്‍ എന്നുള്ളത് പുതിയ കാലത്തിന്റെ ഒരു സമവാക്യമായിത്തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. പെണ്ണിനെ ഒരു പ്രൊഡക്ട് പോലെ കാണുക എന്നുള്ളത് നടുക്കമുണര്‍ത്തുന്ന കാര്യമാണ്. ഇന്ത്യ, അറബ് രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ ,ശ്രീലങ്ക,നേപ്പാള്‍,ബംഗ്ലാദേശ്,പാകിസ്താന്‍ എന്നിവിടങ്ങളിലെ പെണ്‍വാണിഭത്തിന്റെ ഉള്ളറകളിലേക്ക് ഒരെത്തിനോട്ടം.

ഇന്ത്യയില്‍ പെണ്‍കുട്ടികളെയും സ്ത്രീകളെയും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള വേശ്യാവൃത്തിയാണ് വ്യാപകം. ആറ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലാണ് രാജ്യത്തെ വേശ്യകളില്‍ 86 ശതമാനവും ഉള്ളത് എന്ന് ഒരു പഠനം വ്യക്തമാക്കുന്നു. മുംബൈ, കൊല്‍ക്കൊത്ത, ചെന്നൈ, ബാംഗ്ലൂര്‍, ഹൈദരാബാദ് എന്നീ നഗരങ്ങള്‍ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് പെണ്‍വാണിഭവും വേശ്യാവൃത്തിയും. ഇവരില്‍ 40 ശതമാനവും പതിനെട്ടു വയസ്സിന് താഴെയുള്ളവര്‍. മാനസികവിഭവശേഷി മന്ത്രാലയത്തിന്റെ കീഴിലുള്ള വനിതാ ശിശു വികസന വകുപ്പും യുണിസെഫും ചേര്‍ന്നു നടത്തിയ ഈ പഠനവിവരങ്ങള്‍ ക്രോഡീകരിച്ചത് ന്യൂ കോണ്‍സപ്റ്റ് ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ സിസ്റ്റംസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡാണ്. ആന്ധ്രാപ്രദേശ്, കര്‍ണാടകം, മഹാരാഷ്ട്ര, പശ്ചിമബംഗാള്‍, തമിഴ്‌നാട് എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍നിന്നുള്ളവര്‍ തന്നെയാണ് ഇവരില്‍ അധികവും. അടുത്തകാലത്തായി മലയാളികളുടെ എണ്ണവും മുംബൈയിലെ വേശ്യാലയങ്ങളില്‍ കൂടിയിട്ടുണ്ട്. ഗള്‍ഫിലും ചെമ്മീന്‍കിള്ളല്‍ശാലയിലും വ്യാജജോലിവാഗ്ദാനങ്ങളുമായാണ് പെണ്‍കുട്ടികളെ കെണിയില്‍ കുടുക്കുന്നത്. ബീഹാര്‍, മധ്യപ്രദേശ്, രാജസ്ഥാന്‍ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ളവരും ഈ മേഖലയില്‍ വന്നുപെടുന്നുണ്ട്. സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നില്ക്കുന്ന അക്ഷരഭ്യാസമില്ലാത്തവരാണ് ചതിയില്‍ പെടുന്നവരധികവും. ആറ് പ്രധാന നഗരങ്ങളില്‍ മാത്രം 25,000 ബാലികമാര്‍ ഈ രംഗത്തുണ്ടെന്നാണ് കണക്കുകള്‍ കാട്ടുന്നത്. ഇവരില്‍ 15 ശതമാനം പതിനഞ്ച് വയസ്സില്‍ താഴെയുള്ളവരും 25 ശതമാനം പതിനാറിനും പതിനെട്ടിനും ഇടയ്ക്ക് പ്രായമുള്ളവരുമാണെന്ന് മറ്റൊരു പഠനം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. വേശ്യാവൃത്തിയിലെത്തപ്പെടുമ്പോള്‍ പ്രായപൂര്‍ത്തിയാകാത്തവരുടെ എണ്ണം 40 ശതമാനത്തിനടുത്തുവരുമെന്നു ചുരുക്കം. ദല്‍ഹിയില്‍ ലൈംഗികത്തൊഴിലാളികള്‍ക്കിടയില്‍ നടത്തിയ ഒരു പഠനം കാണിക്കുന്നത് അവരില്‍ 60 ശതമാനവും പ്രായപൂര്‍ത്തിയാകാത്തവരാണെന്നാണ്. 28 വേശ്യാലയങ്ങളില്‍ 2500 പേരോടു സംസാരിച്ചു തയ്യാറാക്കിയ പഠനമാണിത്. മുംബൈയിലെ ചുവന്നതെരുവില്‍നിന്ന് പോലീസ് രക്ഷപ്പെടുത്തി മുംബൈ ഹൈക്കോടതിയില്‍ എത്തിക്കുന്നവരില്‍ 20 ശതമാനവും ചെറിയ പെണ്‍കുട്ടികളത്രെ. ചുവന്നതെരുവിലെത്തുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളുടെ എണ്ണം കൂടുന്നുവെന്നത് ആശങ്കാജനകമായ കാര്യമാണ്. അതുപോലെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഇവരില്‍ 52 ശതമാനവും പട്ടികജാതി, പട്ടികവിഭാഗ, പിന്നോക്ക വിഭാഗങ്ങളിലുള്ളവരാണെന്നത്. ഈ പെണ്‍കുട്ടികളിലധികവും ഹിന്ദുക്കളാണ്. വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ദേഹേന്ദ്രാ, ബേദിയനാഥ് എന്നീ പിന്നോക്കവിഭാഗങ്ങളില്‍നിന്നുള്ളവരുടെ എണ്ണം കൂടുകയാണ്. ബഞ്ചാര, കബാര, സന്‍സി എന്നീ വിഭാഗങ്ങളിലുള്ളവരുണ്ട്. ഇവരിലധികവും അക്ഷരാഭ്യാസമില്ലാത്തവര്‍ തന്നെ.

കുട്ടികളെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ വെച്ചുതന്നെ വില്ക്കുന്ന രീതി ഇന്ത്യയിലും പതിവുണ്ടെന്ന് ഹൈദരാബാദില്‍ പിടികൂടിയ സംഘത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തന രീതി വ്യക്തമാക്കുന്നു. 228 പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളെയാണ് നഗരത്തിലെ ചില സന്നദ്ധസംഘടനകളില്‍നിന്ന് പോലീസ് രക്ഷിച്ചെടുത്തത്. പെറ്റമ്മയും അച്ഛനും വിറ്റതായിരുന്നു ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളെ. 1000 രൂപയ്ക്കു വരെ സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ വിറ്റവരുണ്ട്. കര്‍ണാടക അതിര്‍ത്തിയിലുള്ള തണ്ടൂര്‍ എന്ന കൊച്ചുഗ്രാമത്തിലെ ജോണ്‍ എബ്രഹാം മെമ്മോറിയല്‍ ബെഥനി ഹോം ആയിരുന്നു ഈ ശിശുവാണിഭത്തിനു പിന്നിലെന്ന് തുടര്‍ന്നുള്ള അന്വേഷണത്തില്‍ കണ്ടെത്തി. ദരിദ്രരായ മാതാപിതാക്കളില്‍നിന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങളെ - അതിലധികവും പെണ്‍കുട്ടികള്‍ തന്നെ - വാങ്ങി ഹൈദരാബാദില്‍ എത്തിച്ചശേഷം വിദേശീയര്‍ക്കും വിദേശത്തുള്ള ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്കും വില്ക്കുകയായിരുന്നു പരിപാടി. അമ്മയുടെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തിലിരിക്കെത്തന്നെ കുഞ്ഞിനെ വില്പന നടത്തിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കും. ലംബോഡ എന്ന നാടോടിസംഘത്തിലെ കുട്ടികള്‍ക്കായിരുന്നു പ്രിയമേറെ. കാരണം അവരുടെ വെളുത്ത നിറവും മുഖലാവണ്യവും തന്നെ. രക്ഷപ്പെടുത്തിയ കുട്ടികളുടെ യഥാര്‍ത്ഥ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കണ്ടെത്താന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ പരസ്യം നല്കിയെങ്കിലും ഫലമുണ്ടായില്ല. രക്ഷപ്പെടുത്തിയ 228 കുഞ്ഞുങ്ങളില്‍ 220 പേരെയും സര്‍ക്കാര്‍ പിന്നീട് നിയമാനുസൃതം ദത്തു നല്കി. ബുദ്ധിമാന്ദ്യമോ അംഗവൈകല്യമോ ഉള്ള ശേഷിച്ച എട്ട് പേര്‍ ഏറ്റെടുക്കാനാളില്ലാതെ സര്‍ക്കാര്‍വക ശിശുഭവനില്‍ കഴിയുന്നു.

കൊല്‍ക്കത്തയില്‍ ഈ തൊഴിലിന് 200 കൊല്ലത്തെ പഴക്കമുണ്ട്. 1806 ന്റെ കൊല്‍ക്കത്ത നഗരസഭ തയ്യാറാക്കിയ ഹൗസ് അസസ്സ്‌മെന്റ് ബുക്ക് അനുസരിച്ച് നഗരത്തില്‍ 593 വേശ്യാലയങ്ങളുണ്ടെന്നും 2540 ലൈംഗികത്തൊഴിലാളികളുണ്ടെന്നും പറയുന്നു. ഇപ്പോള്‍ കൊല്‍ക്കത്തയില്‍, സോനാഗച്ചി, ബൊവ്ബസാര്‍, റാംബഗാന്‍, കാളിഘട്ട്, ചേത്‌ല, ഖിദിര്‍പൂര്‍, ടോളിഗഞ്ച് എന്നിവിടങ്ങളിലെ ചുവന്നതെരുവുകളില്‍ സ്ഥിരമായ 7560 - ഉം ഇടയ്ക്കിടെ സ്ഥലം മാറുന്ന 320 ഉം വേശ്യാലയങ്ങളുണ്ടെന്നാണ് അടുത്തിടെ നടത്തിയ ഒരു പഠനം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. 18 ചുവന്ന പ്രദേശങ്ങളില്‍ 405 സ്ഥലങ്ങളിലായി 13,826 വേശ്യകളുണ്ടത്രേ!

ഒട്ടകക്കുട്ടികള്‍ക്കുവേണ്ടി അറബ് രാഷ്ട്രങ്ങള്‍
അറബ് രാജ്യങ്ങളിലെ രാജകീയ വിനോദമായ ഒട്ടക ഓട്ടമല്‍സരത്തിന് ഇന്ത്യ, ബംഗ്ലാദേശ്, പാകിസ്താന്‍, നേപ്പാള്‍ എന്നീ രാജ്യങ്ങളില്‍നിന്നെല്ലാം കൊച്ചുകുട്ടികളെ വാങ്ങുന്നു. ലക്ഷക്കണക്കിന് ദിര്‍ഹം പന്തയത്തുക വരുന്നതാണീ മല്‍സരം. പ്രധാനമായും അബുദാബി, ദുബായ് എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലാണ് ഇത് നടക്കുന്നത്. രണ്ട് വയസ്സുമുതല്‍ പതിനൊന്നു വയസ്സുവരെയുള്ള കുട്ടികളെയാണിവിടെ പഥ്യം. ഓടാനൊരുങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന ഒട്ടകത്തിന്റെ പുറത്ത് കുഞ്ഞിനെ കയര്‍കൊണ്ട് കെട്ടിവെക്കും. 20-40 കിലോഗ്രാം വരെ തൂക്കമുള്ള കുട്ടികളെയാണ് കെട്ടിവെക്കുക. ചാട്ടകൊണ്ടടിച്ച് ഒട്ടകത്തെ ഓടിക്കുമ്പോള്‍ കുട്ടികള്‍ പേടിച്ച് ഉറക്കെ കരയും. കുട്ടികളുടെ കരച്ചിലും പിടച്ചിലും മൂലം ഒട്ടകത്തിന്റെ വേഗം കൂടും. ചെറിയ കുട്ടികള്‍ കൂടുതലുറക്കെ വാവിട്ടു കരയുന്നതിനാല്‍ അധികം പ്രിയം അവര്‍ക്കാണ്. മല്‍സരം കഴിയുമ്പോഴേക്ക് കുട്ടികളധികവും മരിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. ഒട്ടകപ്പുറത്തുനിന്ന് തെറിച്ചുവീണ് അതിന്റെ ചവിട്ടേറ്റോ പാതി കെട്ടഴിഞ്ഞ കയറില്‍ കുടുങ്ങി വലിച്ചിഴക്കപ്പെട്ടോ ആകാമിത്. ആഴ്ചയില്‍ ശരാശരി 10-12 കുട്ടികളെങ്കിലും ഇങ്ങനെ കൊല്ലപ്പെടുന്നുവത്രേ!

യു.എ.ഇ.യില്‍ (യുണൈറ്റഡ് അറബ് എമിറേറ്റ്‌സില്‍) ഒട്ടകമല്‍സരം പണ്ടുമുതലേ ഉണ്ടെങ്കിലും കുട്ടികളെ വച്ചുകെട്ടുന്നത് പുതിയ രീതിയാണ്. ഒമാന്‍, സുഡാന്‍ എന്നീ രാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള കുട്ടികളെയാണ് ആദ്യം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെന്ന് പാകിസ്താനിലെ മനുഷ്യാവകാശ കമ്മീഷന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ പറയുന്നു. ചോളിസ്ഥാന്‍ മരുഭൂമികളില്‍ നായാട്ടിനെത്തിയ അറബിഷെയ്ക്കുമാരാണ് പാകിസ്താനിലെ നാടോടികളുടെ കുട്ടികളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുവരാനും, വാങ്ങാനും തുടങ്ങിയത്. വിദേശത്ത് മക്കള്‍ക്ക് പണം സമ്പാദിക്കാനാവുമെന്ന് കരുതിയത്രെ ദരിദ്രരായ മാതാപിതാക്കള്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളെ വില്‍ക്കുന്നത്.

ശ്രീലങ്ക
മനുഷ്യക്കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കൃഷി പരീക്ഷിച്ച രാജ്യമാണ് ശ്രീലങ്ക. ദത്തെടുക്കലിന്റെ മറവില്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളെ വില്‍ക്കാനുള്ള തന്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടായിരുന്നു ഈ കൃഷിയിടങ്ങള്‍. ഓരോ കൃഷിയിടത്തിലും ഇരുപതോളം ഗര്‍ഭിണികളുണ്ടാവും. ഇവര്‍ക്ക് പിറക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ സ്വകാര്യ ശിശുഭവനങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവും. അവിടെവെച്ചാണ് ഇടനിലക്കാര്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ വില്‍പ്പന ഉറപ്പിക്കുക. ഇത് നിയമാനുസൃത ദത്തെടുക്കലാക്കി, അന്യരാജ്യങ്ങളിലേക്ക് കുട്ടികളെ കൊണ്ടുപോകാന്‍ വഴിയൊരുക്കിക്കൊടുക്കും. വെള്ളത്തൊലിയും യൂറോപ്യന്‍ ഛായയുമുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് ആവശ്യക്കാര്‍ കൂടുതലാണ്. ഇതിനുവേണ്ടി വിദേശികളുടെ കൂടെ ശയിക്കാന്‍ തങ്ങള്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായിരുന്നുവെന്ന് കൊളംബോയിലെ ചേരികളിലെ ചില സ്ത്രീകള്‍ വെളിപ്പെടുത്തി. ഇത്തരം ഒട്ടേറെ കൃഷിയിടങ്ങള്‍ ശ്രീലങ്കയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചുവരുന്ന വിവരം ഓസ്‌ട്രേലിയയിലെ സണ്‍ഡേ ഹെറാള്‍ഡ് ഈയിടെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു.

പ്രധാന ഇര ആണ്‍കുട്ടികള്‍
സെക്‌സ്ടൂറിസം വേരുറപ്പിച്ച മറ്റൊരു രാജ്യമാണ് ശ്രീലങ്ക. ആണ്‍കുട്ടികളെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് ഇവിടെ ഈ വ്യവസായം വളരുന്നത്. 65,610 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റര്‍ വിസ്തീര്‍ണമുള്ള ഈ ദ്വീപുരാഷ്ട്രത്തില്‍ 2001-ലെ കണക്കനുസരിച്ച് ജനസംഖ്യ രണ്ട് കോടിയോളം ആണ്. ബുദ്ധമതാനുയായികളാണ് ഇവിടത്തുകാര്‍. കുട്ടികളോട് വാല്‍സല്യവും ബഹുമാനവും പുലര്‍ത്തിവന്ന സംസ്‌കാരം. മറ്റ് ഏഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളില്‍ പെണ്‍കുട്ടികളോട് വിവേചനം കാട്ടിയപ്പോള്‍ ഇവിടെ അത്തരമൊരു പ്രശ്‌നമേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നോര്‍ക്കുക.
20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനകാലത്തോടെയാണ് അവസ്ഥ മാറിയത്. പഠിപ്പുണ്ടെങ്കിലും തൊഴിലില്ലാത്ത യുവാക്കളുടെ എണ്ണം കൂടിവന്നു. ജോലിതേടി അന്യനാടുകളിലേക്കുള്ള ഒഴുക്ക് ആരംഭിച്ചു. യുവതികളായ വീട്ടമ്മമാര്‍ വരെ ജോലിതേടിപ്പോയി. കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ കെട്ടുറപ്പ് കുറഞ്ഞതും കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തില്‍ ശ്രദ്ധയില്ലാതായതും ഇക്കാലത്തായിരുന്നു. രഹസ്യമായാണെങ്കിലും കുട്ടികളെ സാമ്പത്തിക ലാഭത്തിന് കൈമാറ്റം ചെയ്തുതുടങ്ങിയതും ഇതോടെയാണ്. ഇന്ന് 30,000-ത്തോളം കുട്ടികള്‍ ലൈംഗിക വ്യവസായത്തില്‍ ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്നുവെന്നാണ് കണക്ക്.

ശ്രീലങ്കയിലെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധമാണ് സാമൂഹിക സുരക്ഷ നഷ്ടമാകാനുണ്ടായ മറ്റൊരു കാരണം. ആഭ്യന്തര കലാപത്തില്‍ അഭയാര്‍ത്ഥികളും അനാഥരുമായി ഒട്ടേറെ കുട്ടികള്‍ തെരുവിലെത്തി. ലൈംഗിക ചൂഷണത്തിനിരയാകുന്നവരിലധികവും ഈ തെരുവുകുട്ടികള്‍ തന്നെ. ബാലലൈംഗികതയുടെ പേരില്‍ ആഗോള വിനോദസഞ്ചാര ഭൂപടത്തില്‍ ശ്രീലങ്ക ഇടം പിടിക്കുന്നത് 1980-ഓടെയാണ്. ഗ്രാമങ്ങളിലെയും നഗരങ്ങളിലെയും ദരിദ്രരായ കുട്ടികളെ ഈ ആവശ്യത്തിന് വലവീശിപ്പിടിക്കാന്‍ ഏജന്റുമാരുണ്ടായി. ഈ വലയ്ക്ക് ഇഴയടുപ്പം കൂടിയതോടെ, കുറഞ്ഞ ചെലവിലും, എളുപ്പത്തിലും, സുരക്ഷിതമായി ആണ്‍കുട്ടികളെ ലൈംഗികാവശ്യത്തിന് കിട്ടുന്ന രാജ്യമെന്ന് ശ്രീലങ്ക പേരെടുത്തു. നെഗോംബോ നഗരമാണിതില്‍ പ്രധാനം. നല്ല വിമാനത്താവളവും ഹോട്ടലുകളും ഉള്ളതിനാല്‍ ധാരാളം വിദേശ വിനോദ സഞ്ചാരികള്‍ ഇവിടെയെത്തുന്നു. ലൈംഗികാവശ്യത്തിന് ആണ്‍കുട്ടികളെ തേടിയെത്തുന്നവരാണധികവും. വീട്ടുവേലയ്ക്ക് എന്നു പറഞ്ഞാണ് കുട്ടികളെ വീടുകളില്‍ നിന്ന് കൊണ്ടുപോകുന്നത്. തെരുവുകുട്ടികളെ ജോലി വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് വശപ്പെടുത്തുന്നു. വിദേശിക്ക് ശ്രീലങ്കയില്‍ വീട് വാടകയ്ക്ക് എടുക്കാന്‍ അനുമതിയില്ല. അതിനാല്‍ ഒരു വീട് വാടകയ്ക്ക് എടുക്കുകയോ വാങ്ങുകയോ ആണ് ഏജന്റ് ആദ്യം ചെയ്യുന്നത്. ഇത്തരം വീടുകളിലേക്കാണ് കുട്ടികളെയും വിദേശവിനോദ സഞ്ചാരികളെയും കൊണ്ടുവരുന്നത്.

ദിവസം അഞ്ചുരൂപ
കുട്ടികള്‍ തുടക്കത്തില്‍ ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ അനാശാസ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് ഇരയാക്കപ്പെടുന്നു. ലൈംഗികാസക്തി തീര്‍ക്കുവാന്‍ കുട്ടികളുടെ വദനവും ഗുദദ്വാരവും ക്രൂരമായ രീതിയില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഈ കുട്ടികള്‍ പിന്നെ ഇതില്‍ തുടരാന്‍ നിര്‍ബദ്ധരാകുന്നു. യഥാസമയം വിദ്യാഭ്യാസം കിട്ടാത്തതിനാല്‍ മറ്റു ജോലി കിട്ടുക വിഷമമാവും. ഇവരുടെ വരുമാനം പലപ്പോഴും വളരെ തുച്ഛമാണ്. ദിവസം മുഴുവനും ചെലവിട്ടാല്‍ അഞ്ചുരൂപ മാത്രം കിട്ടുന്നവരുണ്ട്. ഒന്നോ രണ്ടോ കൊല്ലം കഴിയുമ്പോള്‍ ഇവരെ ഒഴിവാക്കി പുതിയ കുട്ടികളെ കൊണ്ടുവരും. തൊഴിലും ജീവിത സ്വപ്നങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ട് പിന്നീട് ഈ തൊഴിലില്‍ത്തന്നെ തുടരുന്ന ഇവര്‍ പാര്‍ക്കുകളിലോ തെരുവോരങ്ങളിലോ ഹോട്ടല്‍ പരിസരങ്ങളിലോ ചുറ്റിപ്പറ്റി നില്‍ക്കും - വിദേശികളോ തദ്ദേശീയര്‍ തന്നെയോ തങ്ങളെ വിളിക്കുന്നതും കാത്ത്. ശ്രീലങ്കയില്‍ ഈ രംഗത്ത് പതിനെട്ട് വയസ്സിന് താഴെയുള്ള ആണ്‍കുട്ടികളുടെ എണ്ണം 1988-90 കാലത്ത് 10,000 ത്തിനടുത്താണെന്നാണ് പ്രൊട്ടക്ടിങ്ങ് എന്‍വയണ്‍മെന്റ് ആന്‍ഡ് ചില്‍ഡ്രന്‍ എവരിവേര്‍ (പീസ്) ക്യാംപെയ്‌ന്റെ പഠനം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. കൊല്ലംതോറും 2000-ത്തോളം കുട്ടികള്‍ ഈ തൊഴിലില്‍ കൂടുതലായി വരുന്നു എന്ന് മറ്റൊരു പഠനം.

നേപ്പാള്‍
കൊല്ലംതോറും 5000 മുതല്‍ 7000 വരെ നേപ്പാളി പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഇന്ത്യന്‍ വ്യഭിചാരശാലകളിലെത്തുന്നു. നിലവില്‍ രണ്ടുലക്ഷം നേപ്പാളി പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഇവിടെയുണ്ടെന്നാണ് യൂണിസെഫിന്റെ കണക്ക്. ഇവരില്‍ 20 ശതമാനവും പ്രായപൂര്‍ത്തിയാകാത്ത പെണ്‍കുട്ടികളാണ്. പതിനൊന്നു വയസ്സു മുതലുള്ളവര്‍ ഇങ്ങനെ വില്‍ക്കപ്പെടുന്നു. ഇവരിലധികവും രണ്ടോ മൂന്നോ കൊല്ലത്തിനകം എച്ച്.ഐ.വി. ബാധിതരായും എയ്ഡ്‌സ് വാഹകരായും തിരിച്ച് നേപ്പാളിലെത്തുന്നു. ഇന്ത്യയിലേക്കു മാത്രമല്ല, ഹോങ്ങ്‌കോങ്ങ്, തായ്‌ലന്റ്, അറബ് രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കും നേപ്പാളികുട്ടികളെ കടത്തിെക്കാണ്ടുപോകുന്നുണ്ട്. പെണ്‍വാണിഭം സംബന്ധിച്ച് നേപ്പാളിന്റെ ഒരേകദേശ ചിത്രമാണിത്.

1,47,181 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റര്‍ വിസ്തൃതിയുള്ള നേപ്പാളിലെ ജനസംഖ്യ 2.3 കോടിയോളമാണ്. ഇന്ത്യയേയും ചൈനയേയും ആശ്രയിക്കുന്നതാണ് ഇവിടത്തെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ. നാട്ടുകാരില്‍ 80 ശതമാനവും കൃഷിയെ ആശ്രയിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ ഭൂരിഭാഗം കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളികള്‍ക്കും സ്വന്തമായി കൃഷിഭൂമിയില്ലാത്തത് ഇവരെ നിത്യദാരിദ്ര്യത്തിലാഴ്ത്തുന്നു. അങ്ങനെ പെണ്‍വാണിഭത്തിന് വളക്കൂറുള്ള മണ്ണാവുകയാണ് നേപ്പാള്‍.

നേപ്പാളിലെ കാര്‍ഷികഗ്രാമങ്ങളാണ് ഇന്ന് പെണ്‍വാണിഭത്തിന്റെ വിളഭൂമി. കാഠ്മണ്ഡു മുനിസിപ്പാലിറ്റിയില്‍ മാത്രം 6000 കുട്ടികള്‍ അടിമപ്പണിയെടുക്കുന്നു. ഇതിനു സമാനമായ സാഹചര്യത്തില്‍ 10,650 കുട്ടികള്‍ വീട്ടുവേല ചെയ്യുന്നു. ഹോട്ടലുകളിലും മറ്റ് ഭക്ഷണശാലകളിലുമായി 30,000ത്തോളം കുട്ടികള്‍ ജോലിചെയ്യുന്നു. ഒമ്പതിനും പതിനാലിനും ഇടയ്ക്ക് പ്രായമുള്ള 2500 കുട്ടികള്‍ ഇഷ്ടികക്കളങ്ങളില്‍ പണിയെടുക്കുന്നു. പരവതാനി നിര്‍മ്മാണശാലകളില്‍ 23,000ത്തോളം കുട്ടികള്‍ ഉണ്ട്. ബാലവേലയും പെണ്‍വാണിഭവും വഴി കിട്ടുന്ന വരുമാനത്തിന് പകരംവെക്കാന്‍ മറ്റുവഴികളൊന്നുമില്ലെന്നതാവാം, നേപ്പാള്‍ കുട്ടികളെ കടത്തുന്നതിന്റെ കേന്ദ്രമാകാന്‍ കാരണം. വിദ്യാഭ്യാസ സൗകര്യം കുറവ്. ഭരണാധികാരികള്‍ക്ക് ഇതെല്ലാം ഒന്ന് നേരെയാക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹം ഇല്ലതാനും. ഈ രണ്ട് ഘടകങ്ങളും ചേര്‍ന്ന് സ്ഥിതിഗതികള്‍ കൂടുതല്‍ വഷളാക്കുന്നു.

ഇന്ത്യ-നേപ്പാള്‍ അതിര്‍ത്തിയില്‍ കുട്ടികളെ ഇന്ത്യയിലെത്തിക്കാന്‍ 20 കവാടങ്ങളെങ്കിലും ഉണ്ടെന്ന് യൂനിസെഫ് പഠനത്തില്‍ പറയുന്നു. അതിര്‍ത്തി കടത്തി ഇന്ത്യയിലെത്തപ്പെടുന്ന കുട്ടികളുടെ എണ്ണത്തില്‍ വര്‍ഷംതോറും 10 ശതമാനം വര്‍ധനയുണ്ട്. ഇവിടെയെത്തുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ശരാശരി വയസ്സ് പതിനാലു മുതല്‍ പതിനാറ് വരെയായിരുന്നത് ഇപ്പോള്‍ പത്തുമുതല്‍ പതിമൂന്ന് വരെയായി കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നത് ഭയാനകമായ വസ്തുതയാണ്. ഒമ്പതു വയസ്സു മാത്രമുള്ള ഒരു നേപ്പാളി കുഞ്ഞിനെവരെ മുംബൈയിലെ ഒരു വ്യഭിചാരശാലയില്‍ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്!

കാഠ്മണ്ഡു ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള നഗരങ്ങളില്‍ ഇന്ത്യന്‍ സംരംഭകര്‍ ഒട്ടേറെ ചെറുകിട വ്യവസായങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇവയ്ക്കുള്ള സ്ഥലമെടുപ്പിന്റെ പേരില്‍ നഗരം വിടേണ്ടിവന്ന പാവപ്പെട്ടവരധികവും ചെന്നെത്തിയത് വ്യഭിചാരശാലകളിലാണ്. അച്ഛനമ്മമാരും സഹോദരീസഹോദരന്‍മാരും അമ്മാവന്‍മാരും ഭര്‍ത്താക്കന്‍മാര്‍പോലും വീട്ടിലെ പെണ്ണിനെ വില്‍ക്കാന്‍ തയ്യാറാണെന്ന് ഇതേപ്പറ്റിയുള്ള പഠനങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു. വ്യഭിചാരശാലകളിലെത്തിയ സ്ത്രീകളില്‍ 20 ശതമാനം സ്ത്രീകളും പറഞ്ഞത് അവരെ വിറ്റത് അവരുടെ ഭര്‍ത്താക്കന്‍മാര്‍ തന്നെയാണെന്നാണ്!

30,000 മുതല്‍ 40,000 രൂപവരെയാണ് ഒരു കുട്ടിക്ക് നല്‍കുന്ന വില. പിന്നെ കൂലി കിട്ടാത്ത അടിമവേലതന്നെ. വിവാഹമോ, നല്ല ജോലിയോ വാഗ്ദാനം നല്‍കിയാവും കുട്ടികളെ കൊണ്ടുപോകുന്നത്. ഇന്ത്യയിലെത്തിയാല്‍ പുതിയ കുട്ടികളെ ഈ തൊഴിലിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാന്‍ അതിന്റേതായ വഴികളുണ്ട്.

ബംഗ്ലാദേശ്
വേശ്യാവൃത്തി, അടിമവേല എന്നിവയ്ക്കു പുറമെ ആന്തരിക അവയവകച്ചവടത്തിനും, അറബ് രാഷ്ട്രങ്ങളില്‍ ഒട്ടകപ്പുറത്തുവെച്ചു കെട്ടാനും വരെ കുട്ടികളെ വില്‍ക്കുന്ന രാജ്യമാണ് ബംഗ്ലാദേശ്. 1990 മുതല്‍ 92 വരെയുള്ള മൂന്നു വര്‍ഷത്തിനകം രണ്ട് ലക്ഷത്തോളം കുട്ടികളെ ഒട്ടകത്തിന്റെ പുറത്തു വച്ചുകെട്ടാന്‍ പാകിസ്താന്‍ വഴി അറബ് രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് കടത്തി. ഇത്തരത്തില്‍ കുട്ടികളെ വില്‍ക്കാന്‍ പ്രധാന കാരണം ഉപഭോഗസംസ്‌കാരത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചയും, കൂടുതല്‍ സുഖം തേടിയുള്ള യാത്രയിലെ ആര്‍ത്തിയുമാണ്.

1,47,570 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റര്‍ വിസ്തീര്‍ണമുള്ള ബംഗ്ലാദേശില്‍ ജനം തിങ്ങിപ്പാര്‍ക്കുന്നു. 13.72 കോടിയാണ് ജനസംഖ്യ. 95 ശതമാനം പേരും സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിക്കുന്നു. 48 ശതമാനം പേര്‍ തീര്‍ത്തും പട്ടിണിക്കാര്‍. നിരക്ഷരതാ നിരക്ക് 80.5 ശതമാനം. സാമൂഹ്യസുരക്ഷാപദ്ധതികളോ തൊഴില്‍പദ്ധതികളോ കുറവ്. വെള്ളപ്പൊക്കം, കൊടുങ്കാറ്റ്, വിളനാശം-ഇതെല്ലാം ബംഗ്ലാദേശിനെ ദാരിദ്ര്യത്തിലാഴ്ത്തുന്നു. നിയമവിരുദ്ധ വിവാഹങ്ങളിലൂടെയാണ് പെണ്‍കുട്ടികളെ വിപണിയിലെത്തിക്കുന്നത്. വധുവിനെ വാങ്ങാനാണ് വരന്‍ സമ്മതിക്കുന്നത്. നിയമവിരുദ്ധമാണിതെങ്കിലും ഇത്തരം വിവാഹങ്ങള്‍ പതിവാണ്. ഇന്ത്യയിലെയും പാകിസ്താനിലെയും വിഭാര്യന്‍മാരും വൃദ്ധരും ബംഗ്ലാദേശി പെണ്‍കുട്ടികളെ വിവാഹം കഴിക്കുക പതിവാണ്. എന്തെങ്കിലും ചെറിയൊരു കാരണം മതി ഇവരെ വീട്ടില്‍നിന്ന് പുറത്താക്കാന്‍. ചിലര്‍ വീട്ടിലെ അടിമേവലക്കാരിയെന്ന നിലയില്‍ തുടരും. പുറത്താക്കപ്പെട്ടവര്‍ തുച്ഛമായ ശമ്പളത്തിന് കുപ്പിവളനിര്‍മ്മാണ ഫാക്ടറികളിലും മറ്റും പണിയെടുക്കും. സ്ത്രീധനമാണ് പെണ്ണിന് മാന്യമായൊരു വിവാഹത്തിന് തടസ്സമാകുന്നത്. ഒരാള്‍ക്ക് ഒന്നിലേറെ ഭാര്യമാരാകാമെന്ന വ്യവസ്ഥ നിലനില്‍ക്കുന്നത് വിവാഹിതകളുടെ അവസ്ഥ കൂടുതല്‍ ദയനീയമാക്കുന്നു. ബംഗ്ലാദേശില്‍ വിദേശാതിര്‍ത്തികളാല്‍ ചുറ്റപ്പെട്ട, ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങള്‍ ഏറെയാണ്. പെണ്‍വാണിഭത്തിന് യോജിച്ചവയാണ് ഇത്തരം സ്ഥലങ്ങള്‍. ബംഗ്ലാദേശില്‍ത്തന്നെ ഇത്തരം ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങളുടെ എണ്ണം നൂറിലേറെ ആണ്. ഇന്ത്യയില്‍ ബംഗ്ലാദേശ് അതിര്‍ത്തിയോടു ചേര്‍ന്ന് 51 ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലങ്ങളുണ്ട്.

സ്ത്രീകളെ അതിര്‍ത്തിക്കപ്പുറത്തേക്ക് വിടുന്നത് എഴുപതുകളിലാണ് വ്യാപകമായത്. കുട്ടികളുടെ വില്‍പ്പനയ്ക്ക് എണ്‍പതുകളില്‍ വേരുപിടിച്ചു. കുട്ടികളെ ലൈംഗികവൃത്തിയിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നതില്‍ സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് അത്രവലിയ എതിര്‍പ്പൊന്നും ഉയരുന്നില്ലെന്നത് ഈ ദു:സ്ഥിതിയെ പൂര്‍വാധികം വഷളാക്കുന്നു. കൊല്‍ക്കത്തയിലെ സോനാഗച്ചി, ഖിദിര്‍പൂര്‍, മുംബൈ, ഡല്‍ഹി, അമൃത്‌സര്‍ എന്നിവിടങ്ങള്‍ക്കു പുറമെ കറാച്ചിയിലെ വേശ്യാലയങ്ങളിലാണ് ഈ കുട്ടികള്‍ എത്തപ്പെടുന്നത്. ഇന്ത്യയിലെ വേശ്യാലയങ്ങളില്‍ മൂന്നുലക്ഷത്തിലേറെ ബംഗ്ലാദേശി പെണ്‍കുട്ടികളുണ്ടെന്ന് ബംഗ്ലാദേശ് നാഷണല്‍ വിമന്‍ ലോയേഴ്‌സ് അസോസിയേഷന്‍ (ആചണഘഅ) നടത്തിയ പഠനത്തില്‍ പറയുന്നു. വര്‍ഷംതോറും 13,220 ബംഗ്ലാദേശി കുട്ടികളെ അതിര്‍ത്തി കടത്തിവിടുന്നുവെന്ന് ബംഗ്ലാദേശിലെ ആഭ്യന്തരം, സാമൂഹ്യസുരക്ഷ, സ്ത്രീക്ഷേമ മന്ത്രാലയങ്ങള്‍ നടത്തിയ പഠനം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. എന്നാല്‍ ഇത് തടയാനോ കുട്ടികളെ രക്ഷപ്പെടുത്താനോ നിയമവും ഭരണാധികാരികളും കാര്യമായിട്ടൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ല. ഇന്ത്യയിലെ ഉത്തര്‍പ്രദേശ്, മധ്യപ്രദേശ്, ബീഹാര്‍ എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് കുട്ടികളെ കടത്തുന്നത് മുര്‍ഷിദാബാദ്, മാള്‍ഡ എന്നീ സ്ഥലങ്ങള്‍ വഴിയാണ്.

പാകിസ്താന്‍
ആണ്‍കുട്ടികളെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അനാശാസ്യപ്രവര്‍ത്തനമാണ് ശ്രീലങ്കയിലെപ്പോലെ പാകിസ്താനിലും കൂടുതല്‍. ലാഹോര്‍ മേഖലയില്‍ മാത്രം 15,000 മുതല്‍ 20,000 വരെ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ ഈ രംഗത്തുണ്ട്. ഭട്ടി പ്രദേശവും റെയില്‍വേസ്റ്റേഷനും കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് ഇവരുടെ പ്രവര്‍ത്തനം. റാവല്‍പിണ്ടിയില്‍ മാത്രം ഏതാണ്ട് 500 ആണ്‍കുട്ടികളുണ്ട് ഈ തൊഴിലില്‍. 50 മുതല്‍ 100 രൂപവരെയാണ് ഒരാളില്‍നിന്ന് ഇവര്‍ക്ക് കിട്ടുന്നത്. വീടുവിട്ടു പോന്നവരാണിവരിലധികവും. അഞ്ചുവയസ്സുകാരന്‍വരെ ഇതിലുള്‍പ്പെടും. എന്നാല്‍ വളരെ ഗോപ്യമായി നടക്കുന്ന ഇത്തരം കാര്യങ്ങളെപ്പററി ആധികാരികമായ കണക്കുകളൊന്നും ഇവിടെയില്ല. 2001-ലെ കണക്കനുസരിച്ച് 15.3 കോടിയാണ് പാകിസ്താനിലെ ജനസംഖ്യ. ജനസാന്ദ്രത ചതുരശ്രകിലോമീറ്ററിന് 163 എന്നാണ് കണക്ക്. 1996-ല്‍ ബാലവേലയെപ്പറ്റി നടത്തിയ പഠനം മാത്രമാണ് പാകിസ്താനില്‍ കുട്ടികളെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിലുള്ള വിവരങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നത്. കറാച്ചി, ലാഹോര്‍, ഫൈസലാബാദ്, മുള്‍ത്താന്‍, ക്വെറ്റ, ഇസ്ലാമാബാദ്, സിയാല്‍കോട്ട്, സര്‍ഗോധ എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിലാണ് ഫെഡറല്‍ ബ്യൂറോ ഓഫ് സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്‌സും, തൊഴില്‍ മന്ത്രാലയവും ചേര്‍ന്ന് പഠനം നടത്തിയത്. അഞ്ചിനും പതിനാലിനും ഇടയ്ക്ക് പ്രായമുള്ള 2.65 ലക്ഷം കുട്ടികള്‍ സ്വന്തം നിലയില്‍ പണം സമ്പാദിക്കുന്നുവെന്ന് പഠനം കണ്ടെത്തി. ഇവരില്‍ 73 ശതമാനവും ആണ്‍കുട്ടികളാണ്. 1998-ല്‍ എംപ്ലോയേഴ്‌സ് ഫെഡറേഷനില്‍ ബാലവേലയെപ്പറ്റി പ്രബന്ധം അവതരിപ്പിച്ച അസോസിയേഷന്‍ ഓഫ് ഇന്‍ഡസ്ട്രിയുടെ മുന്‍ ചെയര്‍മാന്‍ മജീദ് അസീസിന്റെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക : ബാലവേലചെയ്യുന്ന പതിനഞ്ചു വയസ്സിനു താഴെയുള്ളവരധികവും ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

പൊതുജന ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെടാത്തവിധം ഗൂഢമായി ആണ്‍കുട്ടികള്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്ന അനാശാസ്യ പ്രവര്‍ത്തനമാണ് പാകിസ്താനിലെന്ന് സന്നദ്ധസംഘടനകള്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ഈ പ്രശ്‌നം സാരമില്ലെന്നു കരുതി വേണ്ടത്ര ശ്രദ്ധിക്കാതെ വിട്ടാല്‍ എയ്ഡ്‌സ് രോഗം വ്യാപകമാവുമെന്ന് ലോകാരോഗ്യസംഘടന പാകിസ്താന് മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കുന്നു.
(മാതൃഭൂമി ബുക്‌സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പെണ്‍വാണിഭത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങള്‍ എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്ന്)

ഡോ. ശാരദാരാജീവന്‍ , പ്രീതി എ. എം
Source : http://www.mathrubhumi.com/books/story.php?id=565&cat_id=508

Thank you 2010

2011-01-01T08:07:00.001+05:30

ഓർക്കാൻ ഏറെ ഓർമ്മകൾ ബാക്കിയാക്കി ഒരു വർഷം കൂടി കാലയവനികക്കുള്ളിൽ മാഞ്ഞുമറയുന്നു......

2010- ജീവിതത്തിലേ ഏറ്റവും പ്രതിസന്ധിഘട്ടം എന്നു സ്വയം വിധിയെഴുതുംമ്പോഴും പോയ വർഷം ഒരു പരിധിവരെ ജീവിത യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളോടു എന്നെ ഇഴുകിചേർത്തു.

കഴിഞ്ഞ പുതുവർഷം എടുത്ത 2 ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഒരു പരിധി വരെ സാക്ഷാത്കരിച്ചു - ഒന്നു മറക്കാനും മറ്റൊന്നു നേടാനും- മറന്നു, നേടി......!!!

പോയവർഷം ജീവിതം പഠിപ്പിച്ചത്‌ ഒരുപാട്‌ തെളിവാർന്ന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളയിരുന്നു-----സ്നേഹത്തിന്റെ പനിനീർ പുഷ്പങ്ങളായി സ്പുരിക്കുന്ന മുഖവുമായി കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവർ- എന്നെന്നും ഉണ്ടാകുമെന്നു കരുത്തിയവർ മുള്ളുകൊണ്ടു ഹൃദയത്തിൽ കുത്തിനോവിച്ചു നടന്നകന്നപ്പോൾ.....ആരിൽനിന്നും ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കരുത്‌ എന്നു സ്വയം പഠിച്ചു.

നേട്ടങ്ങൾ പലതുണ്ടെങ്കിലും നെഞ്ചോടു ചേർട്ത്തുവച്ചതു കുറെ നല്ല സൗഹൃദം മാത്രം.-----വീഴ്ച്ചയിൽ താങ്ങായി, തണലായി, കണ്ണു നിറഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണീരിനെ കത്തുന്ന പ്രജോതനമാക്കിയ, ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള മാർഗദീപമായി കൂടെ നിന്ന കുറെ നല്ല സുഹ്രുത്തുക്കൾ....

ജീവിതത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിൽ നിന്നും പലരേയും പടിയിറക്കിയപ്പോൾ, സ്നേഹമായി, സൗഹൃദമായി, സാന്ത്വനമായി പടികയറിവന്നവർ.......

കാലത്തിന്റെ യവനികക്കുമുന്നിൽ മറഞ്ഞ Philo's-ലെ കലാലയ ജീവിതവും, പുത്തൻ തുടക്കം കുറിച്ച Loyola ജീവിതവും പോയവർഷത്തിന്റെ താളുകളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു......

2010 ന്റെ താളുകളിൽ സുവർണ്ണലിപികൾകൊണ്ടു എഴുതപെട്ട എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ Jubile ആഘോഷങ്ങൾ.........

പ്രതിസന്തികളിൽ കൂടെ നിന്ന മാതാപിതാക്കൾ, ബന്ധുക്കൾ......

എല്ലാത്തിനും ഉപരി എല്ലാം തന്ന തമ്പുരാനു നന്ദി.......

പുതുവർഷത്തിലേക്കു കാലൂന്നുമ്പോൾ പോയ വർഷം പടിപ്പിച്ച അനുഭവങ്ങൾ കൂടെ കരുതുന്നു......Don’t except anything from anyone, If you laugh everyone will laugh with you and if you cry you alone will cry…

Thank you 2010

ഈ കളി നമുക്കു പറ്റിയതല്ല

2010-10-18T16:11:00.001+05:30

പ്രൗഢഗംഭീരമായ ബൃഹദേശ്വര ക്ഷേത്രനിര്‍മാണത്തിന് രാജരാജ ചോളന്‍ തുടക്കംകുറിച്ചതിന്റെ സഹസ്രാബ്ദിയാണ് 2003-ല്‍ ആഘോഷിച്ചത്. ആ പടുകൂറ്റന്‍ ശില്പസമുച്ചയം പണിതീര്‍ക്കാന്‍ ചോളശില്പികള്‍ക്കും കല്പണിക്കാര്‍ക്കും വെറും ഏഴ് വര്‍ഷമേ വേണ്ടിവന്നുള്ളൂ.കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസിന്റെ നടത്തിപ്പ് സ്വന്തമാക്കാനുള്ള മത്സരത്തില്‍ ന്യൂഡല്‍ഹി ജയിച്ചതും 2003-ല്‍ തന്നെ. നാഴികക്കല്ലാകാന്‍പോകുന്ന മറ്റൊന്നിന് വേദിയൊരുക്കാന്‍ ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി ഇന്ത്യന്‍ ഭരണകൂടത്തിന് ഏഴുവര്‍ഷത്തെ സാവകാശം കിട്ടി.

എന്നിട്ട് എന്താണ് നമുക്ക് ലഭിച്ചത്? തകരുന്ന പാലങ്ങളോ? മേല്‍ക്കൂരയില്‍നിന്ന് ടൈല്‍ അടര്‍ന്നുവീഴുന്ന സ്റ്റേഡിയങ്ങളോ? മാസങ്ങളോളം കുത്തിക്കുഴിച്ചിട്ട റോഡ് ഒടുവില്‍ തിരക്കിട്ട് ടാര്‍ ചെയ്തു. പക്ഷേ, ഒട്ടും നിലവാരമില്ലാത്ത ആ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം ഒരു വര്‍ഷമെങ്കിലും അനുഭവിക്കാനാവുമോ? പാതയോരത്ത് തണല്‍വിരിച്ച വൃക്ഷങ്ങളുടെ കടയ്ക്കല്‍ കോടാലി വീണു, നടപ്പാതകള്‍ ഇരുട്ടിവെളുക്കും മുമ്പേ അപ്രത്യക്ഷമായി.

നിര്‍മാണസ്ഥലങ്ങളിലെ വെള്ളക്കെട്ടുകള്‍ കൊതുകുകളുടെ പ്രജനന കേന്ദ്രമായെന്നും ഡെങ്കിപ്പനി പടരാന്‍ അത് കാരണമാകുന്നുവെന്നും ഒരു കേന്ദ്രമന്ത്രിതന്നെയാണ് കഴിഞ്ഞ സപ്തംബറില്‍ മുന്നറിയിപ്പു നല്കിയത്. അത് ഡല്‍ഹിയെ കടുത്ത ഭീതിയിലാഴ്ത്തി. ഒടുവിലിതാ കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസിന് കൊടിയിറങ്ങി. 1857-ലെ നാദിര്‍ഷായുടെയും ബ്രിട്ടീഷ് ആക്രമണത്തിന്റെയും തിരിച്ചടിക്കുശേഷം ഡല്‍ഹി നേരിടുന്ന ഏറ്റവും കടുത്ത കൈയേറ്റമെന്നേ അതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാനാവൂ. കാര്യശേഷിയില്ലാത്തവരും ധൂര്‍ത്തരുമായ സംഘാടകര്‍ ആദ്യാവസാനം പണം പാഴാക്കിക്കൊണ്ട് നടത്തിയ വമ്പന്‍ സര്‍ക്കസായിരുന്നു അത്.

അഴിമതി ആരോപണങ്ങള്‍ മാറ്റിവെക്കാം. കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസിന് ആതിഥ്യമരുളാന്‍ ഇന്ത്യ മത്സരത്തിനിറങ്ങിയതാണ് യഥാര്‍ഥ പാപം.ഒരു കള്ളത്തില്‍നിന്നാണ് അതു തുടങ്ങിയത്. സുരേഷ് കല്‍മാഡിയുടെ ഇന്ത്യന്‍ ഒളിമ്പിക് അസോസിയേഷന്‍ പറഞ്ഞത് പൊതുഖജനാവില്‍നിന്ന് 150 കോടി രൂപ വായ്പ കിട്ടിയാല്‍ ഗെയിംസ് ഭംഗിയായി നടത്താമെന്നാണ്. ബാക്കി പത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ധാരണയുള്ളയാളാണ് വിപ്രോയുടെ മേധാവി അസിം പ്രേംജി. ഗെയിംസിനായി കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ ഇതിനകം 11,000 കോടി രൂപയിലേറെ വകയിരുത്തിക്കഴിഞ്ഞെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

പശ്ചാത്തല സൗകര്യമൊരുക്കാനുള്ള ചെലവ് പ്രേംജി പറഞ്ഞ കണക്കിലുള്‍പ്പെടുന്നില്ല. ബാധ്യത ഇന്ത്യയിലെ നികുതിദായകര്‍ക്കുതന്നെ. അത് 20,000 കോടി രൂപ മുതല്‍ 60,000 കോടി രൂപവരെയാകാം.അതിനിടെ കരസേനയുടെ സേവനങ്ങള്‍ക്ക് നല്കാന്‍ പണമില്ലെന്നായി സംഘാടകസമിതി. നാണക്കേടിനുമേല്‍ നാണക്കേട്. യാത്രച്ചെലവ് പട്ടാളക്കാര്‍തന്നെ സഹിക്കണം. തകര്‍ന്ന പാലം പുനര്‍നിര്‍മിച്ചതുള്‍പ്പെടെയുള്ള പ്രവൃത്തികള്‍ക്കുള്ള ചെലവ് പ്രതിരോധ ബജറ്റില്‍നിന്ന് കണ്ടെത്തണം.

ദൂരക്കാഴ്ചയില്ലാത്തവരുടെ കണ്ണുകളില്‍ അതൊന്നും തെളിയുന്നില്ല. ഉദ്ഘാടനച്ചടങ്ങ് വര്‍ണശബളമായി നടന്നതോടെ 'ഇന്ത്യക്കാരനായതില്‍ അഭിമാനിക്കുന്നു' എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കാനാണ് എല്ലാവരും തിടുക്കംകൂട്ടിയത്. ഉദ്ഘാടന രാത്രിയിലെ കലാവിരുന്നിന് മാത്രം പൊടിച്ചത് 400 കോടി രൂപയെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഖണ്ഡിക്കാനാവുമോ? കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസിന്റെ മുഴുവന്‍ നടത്തിപ്പിന് വേണ്ടിവരുമെന്ന് കല്‍മാഡി ആദ്യം പറഞ്ഞ തുകയുടെ രണ്ടിരട്ടിയിലേറെയാണതെന്ന് ഓര്‍ക്കുക.

സുരേഷ് കല്‍മാഡിക്കിപ്പോള്‍ അധികം സുഹൃത്തുക്കളില്ല. എങ്കിലും കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസിന്റെ അനുഭാവികളായി കുറേ പേരുണ്ട്. ഗെയിംസ് നടത്തിപ്പ് നല്ല ആശയമാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കാന്‍ അവരുടെ കൈയില്‍ അനേകം വിശദീകരണങ്ങളുമുണ്ട്.അവര്‍ പറയുന്നു: ഡല്‍ഹിക്കിപ്പോള്‍ ലോകോത്തര സൗകര്യങ്ങള്‍ സ്വന്തമായിക്കഴിഞ്ഞു. ഡല്‍ഹി മെട്രോയും പുതിയ വിമാനത്താവളവും ഒരുദാഹരണം. പുതിയതും നവീകരിച്ചതുമായ സ്‌പോര്‍ട്‌സ് സൗകര്യങ്ങള്‍ ഇന്ത്യയിലെ കായികതാരങ്ങള്‍ക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുത്താം. ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്ക് ലോകത്തെ പ്രതിഭാധനരായ കായികതാരങ്ങളെ നേരില്‍ കാണാനുള്ള ഭാഗ്യവും കിട്ടി. ലോകോത്തര അത്‌ലറ്റുകളുമായി മാറ്റുരയ്ക്കാന്‍ ഇന്ത്യയിലെ കായികതാരങ്ങള്‍ക്ക് അവസരവും ലഭിച്ചു.

പച്ചക്കള്ളങ്ങളുടെയും അര്‍ധസത്യങ്ങളുടെയും കൂമ്പാരമെന്നേ ഈ അവകാശവാദങ്ങളെ വിശേഷിപ്പിക്കാനാവൂ.മേല്‍പ്പറഞ്ഞ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളെന്തെങ്കിലും ഡല്‍ഹിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ? കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസ് ഇന്ത്യയ്ക്ക് അനുവദിച്ചതിന് അഞ്ചു വര്‍ഷം മുമ്പ് ഡല്‍ഹി മെട്രോയുടെ നിര്‍മാണ പ്രവൃത്തി തുടങ്ങിയതാണ്. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ 1998 ഒക്ടോബറില്‍. ഇനി വിമാനത്താവളത്തിന്റെ കാര്യം. സ്വകാര്യ പങ്കാളിത്തത്തോടെ വിമാനത്താവളങ്ങളുടെ ശേഷി ഉയര്‍ത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യവുമായുള്ള വിശാല ഇന്ത്യന്‍ പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായാണ് പുതിയ ടെര്‍മിനല്‍ നിര്‍മിച്ചത്. കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസിന്റെ ബാധ്യത ഇല്ലാതെ തന്നെ മുംബൈ, ഹൈദരാബാദ് തുടങ്ങിയ വിമാനത്താവളങ്ങളില്‍ ഈ പദ്ധതി നടപ്പാക്കുന്നുണ്ട്.

പുതിയ ഏതെങ്കിലും സ്റ്റേഡിയം നമ്മുടെ കായികതാരങ്ങള്‍ക്ക് ഉപകാരപ്രദമാകുമോ? 1982-ലെ ഡല്‍ഹി ഏഷ്യന്‍ ഗെയിംസിനു മുമ്പും നമ്മളത് കേട്ടതാണ്. എന്നാല്‍, 1984, 88, 92 വര്‍ഷങ്ങളില്‍ നടന്ന ഒളിമ്പിക്‌സുകളില്‍ ഒരു വെങ്കല മെഡല്‍ പോലും നേടാന്‍ ഇന്ത്യയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെന്നത് കായികചരിത്രം. ഈ വരള്‍ച്ചയ്ക്ക് വിരാമമിട്ടത് 1996-ല്‍ ലിയാന്‍ഡര്‍ പേസാണ്. അദ്ദേഹമാകട്ടെ ചെന്നൈയിലെ ബ്രിട്ടാനിയ-അമൃത്‌രാജ് ടെന്നീസ് അക്കാദമിയില്‍നിന്നാണ് കളിയടവുകള്‍ പഠിച്ചത്. ഡല്‍ഹിയില്‍ പരിശീലനം കിട്ടിയ എത്ര ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്ക് ഒളിമ്പിക് മെഡല്‍ ലഭിച്ചുവെന്ന് പരിശോധിക്കുക. (ഒളിമ്പിക്‌സില്‍ ഇന്ത്യയുടെ ഏക വ്യക്തിഗത സ്വര്‍ണ ജേതാവായ അഭിനവ് ബിന്ദ്രയ്ക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമ്പന്ന കുടുംബത്തിന്റെ പിന്തുണയാണ് സഹായകമായത്. ശീതീകരിച്ച സ്വന്തം ഷൂട്ടിങ് റേഞ്ചുതന്നെ അവര്‍ ബിന്ദ്രയ്ക്ക് ഒരുക്കിക്കൊടുത്തു.)

ട്രാക്ക് ആന്‍ഡ് ഫീല്‍ഡ് ഇനങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ ഡല്‍ഹി ഭീകരസ്ഥലമാണ്. ചെറിയൊരു വസന്തകാലവും പിന്നെ വര്‍ഷകാലത്തിനും ശൈത്യത്തിനുമിടയിലെ ഹ്രസ്വകാലവും ഒഴിച്ചാല്‍ ഡല്‍ഹിയിലെ കാലാവസ്ഥ അതികഠിനം.1982-ലേ ഇത് തിരിച്ചറിഞ്ഞതാണ്. ഏഷ്യാഡ് നടന്നത് നവംബര്‍ 19 മുതല്‍ ഡിസംബര്‍ നാലുവരെയുള്ള നാളുകളില്‍. ചൂടും അന്തരീക്ഷ ഈര്‍പ്പവും കൂടിയ ഒക്ടോബറില്‍ത്തന്നെ മേള നടത്താന്‍ കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് സംഘാടകരെ പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്താകാം? ഇക്കുറി ചില ദീര്‍ഘദൂര ഇനങ്ങള്‍ നടന്നത് രാത്രി ഒമ്പതിനുശേഷമായിരുന്നു. കൊടുംചൂടില്‍ അത്‌ലറ്റുകള്‍ കുഴഞ്ഞുവീഴാനിടയുണ്ടെന്ന ആശങ്കയെത്തുടര്‍ന്നായിരുന്നു ഇത്.

ഇനി വിദേശ അത്‌ലറ്റുകളുടെ കാര്യം. ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്ക് ലോകോത്തര പ്രതിഭകളെ കാണാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചോ? കഴിഞ്ഞ ഒളിമ്പിക്‌സില്‍ സ്വര്‍ണം വാരിയവര്‍ ആരൊക്കെയായിരുന്നു? ചൈന, അമേരിക്ക, റഷ്യ, ബ്രിട്ടന്‍, ജര്‍മനി, ഓസ്‌ട്രേലിയ, ദക്ഷിണകൊറിയ, ജപ്പാന്‍, ഇറ്റലി, ഫ്രാന്‍സ് അങ്ങനെ പോകുന്നു രാജ്യങ്ങളുടെ നിര. ആദ്യ പത്തംഗ സംഘത്തില്‍ എട്ടു രാജ്യങ്ങള്‍ കോമണ്‍വെല്‍ത്തില്‍ അംഗങ്ങളല്ല. ഫുട്‌ബോള്‍ ശക്തികളായ സ്‌പെയിന്‍, ബ്രസീല്‍ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങള്‍ വേറെ.

ജമൈക്ക കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസിനെത്തി. എന്നാല്‍ അവരുടെ ഒളിമ്പിക് റെക്കോഡ് ജേതാവ് ഉസൈന്‍ബോള്‍ട്ട് സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിന്റെ പേരില്‍ ബോള്‍ട്ടിനെ മനുഷ്യപ്പറ്റില്ലാത്തയാളെന്നും ദേശവിരുദ്ധനെന്നും ആരെങ്കിലും ആക്ഷേപിച്ചതായി അറിവില്ല.ഇതൊക്കെ വെച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ മെഡല്‍പ്പട്ടികയില്‍ അല്പം മുന്നിലെത്തിയെന്നതിന് അത്ഭുതം കൂറേണ്ട കാര്യമില്ല. ഒളിമ്പിക്‌സ് വരുമ്പോള്‍ വടക്കന്‍ അയര്‍ലന്‍ഡും സ്‌കോട്ട്‌ലന്‍ഡും വെയില്‍സും ബ്രിട്ടീഷ്പതാകയ്ക്ക് കീഴില്‍ കൈകോര്‍ക്കുമെന്നും ഓര്‍ക്കുക.

'ഹെറിറ്റേജ് കാര്‍ട്ട്മാന്റെ' സപ്തംബര്‍ ലക്കത്തില്‍ മണിശങ്കര്‍ അയ്യര്‍ രോഷത്തോടെ എഴുതി: ''പാവങ്ങള്‍ക്ക് നീതി ലഭ്യമാക്കാനുള്ള ഗ്രാമന്യായാലയങ്ങള്‍ക്ക് 600 കോടി രൂപ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ നമ്മുടേത് ദരിദ്രരാജ്യമാണെന്നാണ് ധനമന്ത്രാലയവും ആസൂത്രണകമ്മീഷനും ആണയിട്ടത്. എന്നാല്‍ കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് സംഘാടക സമിതിയുടെ ഓരോ ആവശ്യവും അവര്‍ ചോദ്യങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ അംഗീകരിക്കുന്നു. അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങള്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തുന്ന ഏജന്‍സികളുടെ എസ്റ്റിമേറ്റുകള്‍ മറുവാക്കില്ലാതെ പാസാക്കുന്നു.''

പാവങ്ങളെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ പോലും ഉള്‍പ്പെടുത്താതെ 'വ്യാജമൂല്യങ്ങള്‍' മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന ഇടത്തരക്കാര്‍ക്കും രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്കുമെതിരെ അയ്യര്‍ ആഞ്ഞടിക്കുന്നുണ്ട്. അതല്പം കഠിനമായിരിക്കാം, പക്ഷേ, അസത്യമല്ല. കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസിന്റെ യഥാര്‍ഥ ഫലം എന്താണ്? അഭയാര്‍ഥികളായ ആയിരക്കണക്കിന് പാവങ്ങളെ ഡല്‍ഹിയില്‍ നിന്ന് ആട്ടിയോടിച്ചു; വിദേശമാധ്യമങ്ങളുടെ കണ്ണില്‍ അവര്‍ പെടാന്‍ പാടില്ല. കുട്ടികള്‍ ഓടിക്കളിച്ചിരുന്ന ഡല്‍ഹിയിലെ ഹരിതാഭമേഖലകള്‍ പ്രത്യേകിച്ച് ജവാഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്രു സ്റ്റേഡിയത്തിന് ചുറ്റും കോണ്‍ക്രീറ്റ് വിഴുങ്ങി. ഡെങ്കിപ്പനി ഇരകളുടെ എണ്ണം മൂന്നു മടങ്ങോളം വര്‍ധിച്ചു. ഉദ്ഘാടന, സമാപനദിനങ്ങളിലുള്‍പ്പെടെ ഡല്‍ഹി നിശ്ചലമായപ്പോള്‍ നഷ്ടമായത് കോടികള്‍. വരും ദശാബ്ദങ്ങളില്‍ നികുതിദായകര്‍ അടച്ചുതീര്‍ക്കേണ്ട സഹസ്രകോടികളുടെ ബാധ്യത വേറെ.

എന്നാല്‍ ഉദ്ഘാടന-സമാപന മാമാങ്കങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നിലെ ഫേസ്ബുക്കും ട്വിറ്ററും ഓര്‍ക്കൂട്ടും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ഇന്റര്‍നെറ്റ് സൗഹൃദകൂട്ടായ്മകള്‍ അഭിമാനസന്ദേശങ്ങള്‍ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. 'ഞാനൊരു ഇന്ത്യക്കാരനായതില്‍ അഭിമാനിക്കുന്നു.' വൃത്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ലളിത് ഭാനോട്ടിന്റെ അനശ്വരമായ ആ പ്രസ്താവന ഓര്‍മ വരുന്നു. 'വിജയം', 'ഉത്തരവാദിത്വം' എന്നിവ വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യക്കാര്‍ വ്യത്യസ്ത അളവുകോലുകളാണ് പ്രയോഗിക്കുന്നത്. ഒളിമ്പിക്‌സിന് ആതിഥ്യമരുളുന്നതില്‍ നിന്നും ഡല്‍ഹിയെ ദൈവം രക്ഷിക്കട്ടെ!

Source: ടി.വി.ആര്‍. ഷേണായ്‌ (http://www.mathrubhumi.com/story.php?id=133554)

'ആധാര്‍' അഥവാ 'ഐഡന്റിറ്റി' ക്രൈസിസ്

2010-10-14T16:07:00.007+05:30

സത്യന്‍ അന്തിക്കാട്-ശ്രീനിവാസന്‍ ടീമിന്റെ ഒരു സിനിമയില്‍ ഗ്രാമപ്രദേശത്ത് വരാന്‍ പോകുന്ന വിമാനത്താവളത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് രണ്ട് പേര്‍ സംസാരിക്കുന്ന രംഗമുണ്ട്. വിമാനത്താവളം വരുന്നതോടെ വീട്ടിലൊരു വിരുന്നുകാരന്‍ വന്നാല്‍ രണ്ട് മിനിറ്റു കൊണ്ട് വിമാനത്തില്‍ പോയി സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങി വരാമെന്ന് അതിലൊരു കഥാപാത്രം പറയുന്നു. പിന്നീട് സ്ഥലമേറ്റെടുക്കലില്‍ നിന്ന് കമ്മീഷന്‍ ലഭിക്കുന്ന ഒരു പ്രാദേശിക നേതാവ് 'പാവങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു വിമാനത്താവളം അത്യാവശ്യമല്ലേ' എന്ന് പറഞ്ഞ് വിമാനത്താവളത്തിന് വേണ്ടി ജനപിന്നോക്ക യാത്രയും നടത്തുന്നുണ്ട്. ഇത് പഴയ ചില ഇന്ത്യന്‍ സംഭവകഥകളുടെ രസകരമായ പകര്‍ത്തിയെഴുതലുകളാണെന്ന് പറയാം.

നെഹ്‌റുവിന്റെ കാലത്ത് വന്‍കിട ജലപദ്ധതികള്‍ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കൊണ്ടുപിടിച്ച ശ്രമങ്ങള്‍ നടക്കുന്ന കാലത്ത് ഉത്തരേന്ത്യയിലെ ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ വെള്ളത്തില്‍ നിന്ന് വൈദ്യുതിയുണ്ടാക്കാന്‍ പോയപ്പോള്‍ ചില ആദിവാസികള്‍ ചോദിച്ചത്രെ, ഇത് അരി തരുമോ എന്ന്. അരി മാത്രമല്ല ഗോതമ്പും തരും എന്ന് അവരുടെ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കാന്‍ വന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ പറഞ്ഞുവെന്നാണ് കഥ. ഇത് അസംഭവ്യമായ ഒന്നായിരിക്കാന്‍ സാധ്യതയില്ല. നേരത്തെ പറഞ്ഞ സിനിമയിലടക്കം പലപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്ന സത്യം തന്നെയാണിത്. അതുകൊണ്ട് വികസനം പാവപ്പെട്ടവന് എന്ത് നേട്ടമുണ്ടാക്കുന്നു എന്ന പരിഹാസം കലര്‍ന്ന വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ കഥയായും സിനിമയായും സമൂഹത്തില്‍ നിറയുന്നത്.

ഇതോര്‍ക്കാന്‍ കാരണം കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരിന്റെ പുതിയ പദ്ധതിയായ 'ആധാര്‍' ആണ്. യു.ഐ.ഡി (Unique Identification Number Project) എന്ന ഈ പദ്ധതി ഏറെ ചര്‍ച്ചയ്ക്കും ഒപ്പം വിവാദങ്ങള്‍ക്കും ഇപ്പോള്‍ വഴിതെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഒരു കാര്‍ഡിലെന്തിരിക്കുന്നു എന്ന് ചോദിക്കാമെങ്കിലും കാര്‍ഡില്‍ ചിലതെല്ലാം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടെന്നതാണ് സത്യം. അതില്‍ രാഷ്ട്രീയം ഒഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഒരു വിഭാഗം. ജനങ്ങള്‍ക്ക് നല്ലതിനെന്ന് മറുപക്ഷം. ചര്‍ച്ചകള്‍ ഇങ്ങനെ പുരോഗമിക്കുമ്പോള്‍ യു.ഐ.ഡി. അവശേഷിപ്പിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് മറുപടി പറയേണ്ട ബാധ്യത സര്‍ക്കാരിനുണ്ട്.

എന്തൊക്കെയായാലും പതിവുപോലെ പദ്ധതി ഉദ്ഘാടനം കെങ്കേമമായി നടന്നു. സപ്തംബര്‍ 29 ന് മഹാരാഷ്ട്രയിലെ നന്ദര്‍ബാറിയിലെ തെംപാലി ആദിവാസി ഗ്രാമത്തില്‍ വെച്ച് മന്‍മോഹന്‍സിങും സോണിയാഗാന്ധിയും പങ്കെടുത്ത ചടങ്ങിലാണ് ഉദ്ഘാടനം നടന്നത്. വി.ഐ.പികള്‍ പങ്കെടുക്കുന്ന ചടങ്ങിന് ചെലവാക്കിയത് ഒന്നര കോടി രൂപ. പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ വരവ് കൊണ്ട് പുതിയ റോഡുണ്ടായി എന്ന് തല്‍ക്കാലം പറയാം.

ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചര്‍ച്ചകളില്‍ വിമര്‍ശകര്‍ ഉന്നയിക്കുന്നത് രണ്ട് പ്രധാന ചോദ്യങ്ങളാണ്. ആ ചോദ്യങ്ങള്‍ അപ്രസക്തമാണെന്ന് പറയാനുമാവില്ല. പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കാന്‍ വേണ്ടി വരുന്ന ചെലവും ഒരു വ്യക്തിയ്ക്ക് അഥവാ ഒരു പൗരന് ലഭിക്കുന്ന പ്രയോജനങ്ങളുമാണ് ചോദ്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം. 25,000 കോടി രൂപയാണ് പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കുന്നതിനായി വകയിരുത്തിയിട്ടുള്ളത്. അതായത് ഒരാള്‍ക്ക് 417 രൂപ വീതം. അതേസമയം 45,000 കോടിയാണ് യഥാര്‍ഥ ചെലവെന്ന് ചില പ്രമുഖ മാധ്യമങ്ങള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നു. ഇത് പദ്ധതിയുടെ ആദ്യഘട്ട ചെലവ് മാത്രം. പൂര്‍ണ്ണമായി നടപ്പാക്കപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍ പദ്ധതിക്ക് ചെലവാക്കപ്പെടുക ഏകദേശം ഒരു ലക്ഷം കോടി രൂപയാണെന്ന് ചില സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധര്‍ പറയുന്നു.

എന്നാല്‍, കാര്‍ഡിന്റെ പ്രയോജനം സംബന്ധിച്ച് ചില അവ്യക്തതകള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. ഓരോരുത്തരുടേയും വിരലടയാളവും കൃഷ്ണമണിയുടെ അടയാളവുമാണ് കാര്‍ഡിനായി പതിക്കുന്നത്. രാജ്യത്തെ എല്ലാ വ്യക്തികള്‍ക്കും തിരിച്ചറിയല്‍ കാര്‍ഡ് നല്‍കുകയും ആദിവാസികളടക്കമുള്ള ദരിദ്രവിഭാഗങ്ങളെ വികസനപ്രക്രിയയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തുകയുമാണ് പദ്ധതിയുടെ ലക്ഷ്യമെന്നാണ് സര്‍ക്കാരിന്റെ പക്ഷം. ഇതുപ്രകാരം ഓരോ കാര്‍ഡിലും ഓരോ നമ്പര്‍ ഉണ്ടായിരിക്കും. വ്യക്തിയുടെ മാത്രമായ നമ്പര്‍. ബയോമെട്രിക്ക് സംവിധാനം ഉപയോഗിച്ചാണ് ഈ സംവിധാനം രൂപകല്‍പ്പന ചെയ്തിട്ടുള്ളത്.

2014 ഓടെ രാജ്യത്ത് എല്ലാവരും ഈ സംവിധാനത്തിന്റെ കീഴില്‍ വരും. അതായത് ഒരു വ്യക്തി ഒരു നമ്പറിലേക്ക് പരിമിതപ്പെടും. ജയിലില്‍ തടവുപുള്ളികള്‍ക്ക് നല്‍കുന്നതുപോലെയുള്ള നമ്പറല്ല, കുറച്ചധികം (12 അക്കങ്ങള്‍) വലുപ്പമുള്ള നമ്പറാകുമിത്. ലോകത്ത് ആദ്യമാണ് ബയോമെട്രിക്‌സ് സംവിധാനം ഉപയോഗിച്ച് പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കുന്നതെന്ന് സര്‍ക്കാരിന്റെ വെബ്‌സൈറ്റ് പറയുന്നു.

നാഷണല്‍ ഇന്‍ഫര്‍മാറ്റിക്‌സ് സെന്‍റര്‍, ഐ.ഐ.ടി. കാണ്‍പൂര്‍, ഭാരത് ഇലക്ട്രോണിക്‌സ് ലിമിറ്റഡ്, ഇന്ത്യന്‍ ടെലിഫോണിക്ക് ഇന്‍ഡസ്ട്രീസ് ലിമിറ്റഡ്, ഇലക്ട്രോണിക്‌സ് കോര്‍പറേഷന്‍ ഓഫ് ഇന്ത്യ ലിമിറ്റഡ്, ഇന്‍റലിജന്‍സ് ബ്യൂറോ എന്നിവയുടെ പ്രതിനിധികള്‍ അടങ്ങിയ സാങ്കേതിക സമിതിയാണ് പദ്ധതി രൂപരേഖ തയ്യാറാക്കിയത്. സമിതി അധ്യക്ഷന്‍ ഇന്‍ഫോസിസ് മേധാവിയായിരുന്ന നന്ദന്‍ നിലഖേനിയും. കാര്‍ഡു കൊണ്ട് അത് വിതരണം ചെയ്യപ്പെട്ട ആദിവാസികള്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും നേട്ടമുണ്ടായോ എന്നത് പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ട വിഷയമാണ്.

പ്രസ്തുത കാര്‍ഡ് ഒരു വ്യക്തിയ്ക്ക് വികസനപ്രക്രിയയില്‍ എന്തുനേട്ടമുണ്ടാക്കുമെന്ന കാര്യം വ്യക്തമല്ല. ഒരാളെ തിരിച്ചറിയാന്‍ മാത്രമേ ഇത് ഉപകരിക്കൂ. അതായത് പദ്ധതികള്‍ക്ക് അപേക്ഷിക്കുമ്പോള്‍ നേരത്തെ നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ വിതരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള തിരിച്ചറിയല്‍ കാര്‍ഡ്് തന്നെ വേണം. അപ്പോള്‍ ഒരാളെ തിരിച്ചറിയാന്‍ മാത്രമായി ആയിരക്കണക്കിന് കോടി രൂപ ചെലവാക്കേണ്ടതുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യത്തില്‍ കഴമ്പുണ്ട്. ഇത്രയും ചെലവിട്ട് കാര്‍ഡ് നടപ്പിലാക്കുന്നതിന് പിന്നിലെ ചില അജണ്ടകള്‍ കാണാതിരുന്നുകൂടാ എന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കുന്നവരുമുണ്ട്.

രാജ്യത്ത് നക്‌സല്‍ ആക്രമണങ്ങളും ഭീകരാക്രമണ സാധ്യതകളും നിലനില്‍ക്കുന്ന സാഹചര്യത്തില്‍ ഓരോ വ്യക്തിയുടേയും നീക്കങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള നീക്കമാകാം ഇത്തരമൊരു പദ്ധതിക്ക് പിന്നില്‍. കാരണം ഒരോ വ്യക്തിയുടേയും യാത്ര അടക്കമുള്ള വിവരങ്ങള്‍ മനസിലാക്കാനാകും. ഇതുമൂലം ഭരണകൂടത്തിന് തങ്ങള്‍ക്കെതിരായ താല്‍പര്യങ്ങളുള്ളവരെ ഇല്ലാതാക്കാനും ഈ സൗകര്യങ്ങള്‍ പ്രയോജനപ്പെടുമെന്നാണ് മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തകരുടെ വാദം. ദേശീയ മനുഷ്യാവകാശ കമ്മീഷന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ട് പ്രകാരം 1993 മുതല്‍ 2006 വരെ രാജ്യത്ത് 2,560 പോലീസ് ഏറ്റുമുട്ടലുകള്‍ ഉണ്ടായി എന്നാണ് കണക്ക്. ഇതില്‍ പകുതിയും വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടലുകളാണെന്ന വെളിപ്പെടുത്തലുകള്‍ ഇതിനകം പുറത്തുവന്നിട്ടുമുണ്ട്. ഏകദേശം 1,224 ഏറ്റുമുട്ടലുകള്‍ വ്യാജമെന്നാണ് റിപ്പോര്‍ട്ട്.

ഈ തരത്തില്‍ ഒരു വ്യക്തിയെ പൂര്‍ണ്ണമായി ഭരണകൂട വിധേയമാക്കാനുള്ള നീക്കം തികഞ്ഞ ജനാധിപത്യ വിരുദ്ധതമാണെന്നാണ് സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകരുടെ പക്ഷം. ഡി.എന്‍.എ. ഡാറ്റാബാങ്ക് വികസിപ്പിച്ചെടുത്താല്‍ വളരെ ചെലവ് കുറഞ്ഞ രീതിയില്‍ ഇത് നടപ്പിലാക്കാമെന്നും, ന്യായീകരിക്കാനാവാത്ത ചെലവാണ് ഇതെന്നുമുള്ള ലക്‌നൗ ഹ്യൂമന്‍ ഡെവലപ്‌മെന്റ് ഇന്‍ഡക്‌സിലെ ഡോ. സെയ്ദ് അഹമ്മദിന്റെ വാക്കുകളെ സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധനായ ഡോ. ജെ. പ്രഭാഷ് 'ജനയുഗം' പത്രത്തിലെഴുതിയ ലേഖനത്തില്‍ ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ട്. സെയ്ദ് പറയുന്നത് ഒരാള്‍ക്ക് 10 രൂപ ചെലവുള്ള ഒരു കാര്യത്തിന് 417 രൂപ ചെലവാക്കുന്നത് അന്യായമാണെന്നാണ്. ജീന്‍ മാപ്പിങ് നടത്തിയാല്‍ പോലും ചെലവ് ഇത്രയും ഭീമമാകില്ല എന്നാണ് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്.

ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്‌റു യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ ഗവേഷകരുടെ സംഘടനയും സിറ്റിസണ്‍ ഫോറം ഫോര്‍ സിവില്‍ ലിബര്‍ട്ടീസും ഇതിനെതിരെ രംഗത്തുവന്നിട്ടുണ്ട്. ഡോ. അമര്‍ത്യ സെന്‍, റൊമില ഥാപര്‍, ജസ്റ്റിസ് വി ആര്‍ കൃഷ്ണയ്യര്‍, അരുണറോയ്, പ്രഫുല്‍ ബിദ്വായ്, ജസ്റ്റിസ് എ.പി. ഷാ, ഉമ ചക്രവര്‍ത്തി തുടങ്ങിയ സാമൂഹ്യ-മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തകരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ പ്രധാനമന്ത്രിക്ക് നിവേദനവും സമര്‍പ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അപ്രായോഗികവും വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യം ഹനിക്കുന്നതുമായ പദ്ധതിയാണിതെന്ന് ലണ്ടന്‍ സ്‌കൂള്‍ ഓഫ് ഇക്കണോമിക്‌സ് നടത്തിയ പഠനത്തില്‍ പറയുന്നതായി പ്രഫുല്‍ ബിദ്വായ് പറയുന്നു.

പദ്ധതിയുടെ സാധ്യതാപഠനം സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങളില്ല, നിയമനിര്‍മ്മാണ സഭ ശരിയായ രീതിയില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്തിട്ടില്ല, മൊത്തം കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ചെലവ് വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല, ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുകയോ അഭിപ്രായ ഐക്യം രൂപപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല-ഇതൊക്കെയാണ് ഇവരുടെ വിമര്‍ശനങ്ങള്‍. ദേശീയ സുരക്ഷാകൗണ്‍സില്‍ പോലും അംഗീകരിക്കാത്ത പദ്ധതിയാണിതെന്നും ഇവര്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ഐടി കമ്പനികളിലൊന്നായ ഇന്‍ഫോസിസിന്റെ മുന്‍ മേധാവിയെ ഏല്‍പ്പിച്ചത് ഹിറ്റ്‌ലര്‍ പണ്ട് ഐ.ബി.എം. കമ്പനിയെ ചാപ്പ കുത്താന്‍ ഏല്‍പ്പിച്ചതുപോലെയാണെന്നും ഇവര്‍ പറയുന്നു. പദ്ധതിയുടെ ലോകബാങ്ക് ബന്ധമാണ് വിമര്‍ശനത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാനകാരണം. ഒരു രാജ്യത്തേയും രാഷ്ട്രീയ കാലാവസ്ഥ പ്രവചിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു കാലമാണിത്. ഭരണകൂട ഭീകരത (സാമ്പത്തിക കൊള്ളയടി സംഘടിതമായി സര്‍ക്കാരുകള്‍ നടത്തുന്നുണ്ടൈങ്കിലും) ഇന്ത്യയില്‍ ഭാവിയില്‍ ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായാല്‍ പൗരന്‍മാര്‍ക്കെതിരെ ഇത്തരം സംവിധാനങ്ങള്‍ സമര്‍ത്ഥമായി ഉപയോഗിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്നാണ് മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തകരും സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞന്‍മാരും മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന വിമര്‍ശനം.

അത്തരം സാഹചര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് ഉറപ്പുപറയാനുമാകില്ല. ഇന്ദിരാഗാന്ധി അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ചത് അത്രവലിയ ക്രമസമാധാന പ്രശ്‌നമോ പ്രകോപനമോ ഉണ്ടായിട്ടല്ല എന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയാം. അങ്ങനെ വരുമ്പോള്‍ ഭരണകൂടങ്ങള്‍ക്കെതിരായ എല്ലാ ചെറുത്തുനില്‍പ്പുകളെയും മുന്‍കൂട്ടി കാണാനും കൃത്യമായി അത്തരം ശ്രമങ്ങളെയും അതിന് നേതൃത്വം നല്‍കുന്നവരെയും തിരിച്ചറിയാനും ഇതുവഴി കഴിയുന്നു.

ഒരു പൗരന്‍ എന്ന നിലയിലോ വ്യക്തി എന്ന നിലയ്‌ക്കോ ഉള്ള ആവിഷ്‌കാര സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളെ നിഗ്രഹിക്കാന്‍ ഇതിന് കഴിഞ്ഞേക്കുമെന്ന ആശങ്ക മറച്ചുവെക്കാനാകില്ല. ലോകത്ത് പലയിടത്തും ഭരണകൂടം ഇത്തരം രീതികള്‍ പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ അടിച്ചമര്‍ത്താന്‍ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുസ്‌ലീമാണോ എന്നറിയാന്‍ ലിംഗാഗ്രം പരിശോധിക്കുന്നത് പോലെയാണിത്. ഗുജറാത്തിലെ വര്‍ഗീയ കലാപത്തില്‍ ഇത് പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്. 1933-കാലത്ത് അധികാരമേറ്റെടുത്ത ഹിറ്റ്‌ലര്‍ കആങ (Hollerith card sorting Machine) ഉപയോഗിച്ച് ജൂതന്‍മാരെ തിരഞ്ഞുപിടിച്ചതുപോലെ. അമേരിക്കയിലെ ഹോളോകാസ്റ്റ് മ്യൂസിയത്തില്‍ അവ സൂക്ഷിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. മാത്രമല്ല പല പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളും നടപ്പിലാക്കി ഉപേക്ഷിച്ച രീതിയുമാണത്.

അമേരിക്ക, ഓസ്‌ട്രേലിയ, ബ്രിട്ടണ്‍ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ നടപ്പിലാക്കിയെങ്കിലും കാര്യക്ഷമമായില്ല. ഇതിനായി നീക്കിവെച്ച തുക സാമൂഹ്യക്ഷേമ പദ്ധതികള്‍ക്കായി വിനിയോഗിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ഇതെല്ലാം പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ തോന്നിപ്പോകും. ഇതിന് സര്‍ക്കാര്‍ മറു വാദവും മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നു. ജപ്പാന്‍, ചൈന, ബ്രസീല്‍, ഇറാന്‍, ഇസ്രായേല്‍, ഇന്തോനേഷ്യ എന്നിങ്ങനെ 50 ഓളം രാജ്യങ്ങളില്‍ പദ്ധതി വിജയകരമാണെന്ന് ഡകഉഅക (Unique Identification Authority of India) യുടെ വെബ്‌സൈറ്റില്‍ പറയുന്നു.

നന്ദന്‍ നിലഖേനി എഴുതിയ 'ഇമാജിനിങ് ഇന്ത്യ' എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നേരത്തെ ഇത്തരമൊരു ആശയം അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നു. സര്‍ക്കാര്‍ പദ്ധതികള്‍ക്കായി കാര്‍ഡ് ദുരുപയോഗം തടയാനാകും എന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത.അഞ്ചുവര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ 60 കോടി കാര്‍ഡെങ്കിലും വിതരണം ചെയ്യുക എന്നതാണത്രെ സര്‍ക്കാരിന്റെ ലക്ഷ്യം. അനധികൃത കുടിയേറ്റം അടക്കമുള്ള പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ തടയാനാകും എന്നും ചില മാധ്യമ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളില്‍ പറയുന്നുണ്ട്. പറഞ്ഞുകേള്‍ക്കുന്ന നേട്ടങ്ങള്‍ ഇതുകൊണ്ട് തീരുന്നില്ല.

അതിങ്ങനെ; സര്‍ക്കാരിന്റെ ക്ഷേമപദ്ധതികളിലെ ഗുണഭോക്താക്കള്‍ക്കുള്ള തുക അവരുടെ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടിലേക്കു നേരിട്ടു മാറ്റാം, മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ വഴിയുള്ള ബാങ്ക് ഇടപാടുകളില്‍ നിക്ഷേപകന്റെ തിരിച്ചറിയല്‍ നമ്പറായി ഉപയോഗിക്കാം, സിം കാര്‍ഡ് ദുരുപയോഗം തടയാം, സെന്‍സസിന് കൂടുതല്‍ കൃത്യത വരുത്താം തുടങ്ങിയ നേട്ടങ്ങള്‍ കാര്‍ഡിനുണ്ടെന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ അവകാശപ്പെടുന്നു.

സ്‌കൂള്‍ പ്രവേശനം, ബാങ്ക് അക്കൗണ്ട്, യാത്രാ ടിക്കറ്റുകള്‍, ആസ്പത്രി രേഖ തുടങ്ങിയ അഭ്യൂഹ നേട്ടങ്ങളും പ്രചരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതില്‍ കൃത്യത വരുത്താന്‍ നന്ദന്‍ നിലഖേനിക്കും സര്‍ക്കാരിനും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. പക്ഷേ ഇതൊന്നും ഉപയോഗിക്കാനില്ലാത്ത പാവപ്പെട്ട ആദിവാസി, ദളിത് വിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക്, അവഗണിക്കപ്പെട്ട ഗ്രാമീണ മേഖലകള്‍ക്ക ഇതുകൊണ്ട് പ്രയോജനമുണ്ടാകുമോ. അവര്‍ ഇവയെ ഈ രീതിയില്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുമോ. മാത്രമല്ല ഇവ പ്രയോജനപ്പെടുത്തതുകൊണ്ട് പുതിയ വികസനരേഖയില്‍ നിന്ന് അവരിനിയും പുറത്താക്കപ്പെടുമോ. സാധ്യതയേറെയാണ്.

ആദിവാസികള്‍ എ.പി.എല്‍. ലിസ്റ്റില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നതും അവര്‍ സ്ഥിരമായി സര്‍ക്കാര്‍ ആനുകൂല്യങ്ങളില്‍ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുന്നതുമായ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ ഇതിനുള്ള മറ്റൊരു ഉദാഹരണമാണ്. കാര്‍ഡ് എല്ലാവര്‍ക്കും കിട്ടും. അത് സൂക്ഷിക്കാനുള്ള നല്ല സ്ഥലം പോലും ആദിവാസിക്കുടികളില്‍ ഉണ്ടാകില്ല. അങ്ങനെയങ്കില്‍ യുഐഡി കാര്‍ഡ് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് സാമൂഹ്യസേവനങ്ങള്‍ നിഷേധിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കൂടുതലാണ്.

മാത്രമല്ല ദേശീയ ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതി (National Rural Employment Guarantee Act) യ്ക്ക് നല്‍കിയ തൊഴില്‍ കാര്‍ഡുകള്‍ ഗ്രാമങ്ങളിലെ ചില ഏജന്‍സികളും ഭരണവിഭാഗങ്ങളും ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നതായി അരുണ റോയ്, നിഖില്‍ ഡേ എന്നിവരെഴുതിയ ഒരു ലേഖനത്തില്‍ പറയുന്നുണ്ട്. മറ്റൊന്ന് വിവരസാങ്കേതികരംഗത്തെ അവകാശലംഘനമാണ്. വ്യക്തി സ്വകാര്യതയെ തകര്‍ത്ത് സര്‍ക്കാരിന് കീഴ്‌പ്പെട്ട് കൃത്യമായി ചുങ്കം കൊടുക്കുകയും സമര്‍ത്ഥമായി നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ആധുനിക അടിമ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കാന്‍ ഇവ കാരണമാകുമെന്നാണ് ഡല്‍ഹിയില്‍ ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നടന്ന ഒരു സെമിനാറില്‍ ചില സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകര്‍ പറഞ്ഞത്. സദാ സംശയാസ്പദമായി പൗരന്‍മാരെ നിരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു ഭരണകൂടത്തിന്റെ അധികാര രൂപത്തെയാണ് ഇവര്‍ ഭയപ്പെടുന്നത്. ആധുനിക ചാപ്പകുത്ത് എന്ന് പറയുന്നുവരുമുണ്ട്.

സാങ്കേതികമായ ആശങ്കകളും ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉയരുന്നുണ്ട്. തിമിരം ബാധിച്ചവരോ, കൈവിരലിന് അസ്വഭാവികതയുള്ളവരോ കാര്‍ഡില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തപ്പെടുമോ. പദ്ധതി നടപ്പാക്കുന്നതിന് മുമ്പ് വേണ്ടത്ര ചര്‍ച്ചകള്‍ ലോക്‌സഭയിലടക്കം നടന്നിട്ടില്ല. സാധ്യതാപഠനം നടത്താതെ ഇത്രയും ചെലവുള്ള ഒരു പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ സ്വയം തീരുമാനിക്കുന്നതില്‍ കേന്ദ്ര ഇന്റലിജന്‍സിന്റെ സുരക്ഷാ കണ്ണാണ് എന്ന് വ്യക്തം. ഇക്കാര്യത്തിലും സര്‍ക്കാരിന് അമേരിക്ക തന്നെ മാതൃക. പ്രതിരോധത്തിനായി കോടിക്കണക്കിന് ഡോളര്‍ ചെലവിട്ട് സാമ്പത്തികപ്രതിസന്ധി വരുത്തിവെച്ച് ഇപ്പോള്‍ സുരക്ഷയുമില്ല, സാമ്പത്തിക സ്ഥിരതയുമില്ല എന്ന അവസ്ഥയിലാണ് അമേരിക്കന്‍ ഭരണകൂടം.

സാങ്കേതികമായി ഹാര്‍ഡ്‌വേര്‍, സോഫ്ട്‌വേര്‍ മേഖലയില്‍ വന്‍ സാമ്പത്തിക തട്ടിപ്പിന് ഇരയാകുകയാണ് ചെയ്യാന്‍ പോകുന്നതെന്നും ഡല്‍ഹി സെമിനാറില്‍ അഭിപ്രായമുയര്‍ന്നു. മൈക്രോ ചിപ്പ് നിര്‍മ്മാണം, സെര്‍വര്‍ അപ്ഗ്രഡേഷന്‍, സ്‌കാനിങ്, ഡാറ്റാ ഔട്ട് സോഴ്‌സിങ് എന്നിവയുടെ പേരില്‍ കച്ചവടത്തിന്റെ വലിയ സാധ്യതകളാണ് ഉയര്‍ന്നിട്ടുള്ളത്. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഏറ്റവും രസകരമായ വിമര്‍ശനം വന്നത് അമേരിക്കയില്‍ നിന്നുതന്നെയാണ്. ഹോളിവുഡ് സിനിമയില്‍ മാത്രമാണ് ഇത്തരം രീതി ഇപ്പോള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നത് എന്നായിരുന്നു ബാര്‍ട്ട് പെര്‍ക്കിന്‍സ് എന്ന കോളിമിസ്റ്റ് ഒരു വെബ്‌സൈറ്റില്‍ എഴുതിയ ലേഖനത്തിലെ വിമര്‍ശനം.

നിലവില്‍ പാസ്‌പോര്‍ട്ട്, ലൈസന്‍സ്, റേഷനിങ്, ടാക്‌സ്, ബാങ്ക്, വോട്ടിങ് എന്നിവയ്‌ക്കെല്ലാം കാര്‍ഡുള്ള ഇന്ത്യയില്‍ ഇതെങ്ങനെ കൃത്യമായി എല്ലാവരിലും എത്തുമെന്നാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ചോദ്യം. മൈന്‍ഡ് ട്രീ (ഇന്ത്യ), ഡാവോണ്‍ (അയര്‍ലണ്ട്), ന്യൂറോ ടെക്‌നോളജി (ലിത്വാനിയ) എന്നീ കമ്പനികളുടെ കണ്‍സോര്‍ഷ്യമാണ് നിലവില്‍ ബയോമെട്രിക്‌സ് സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇതൊരു ലളിതമായ പ്രക്രിയയുമില്ല.

വെള്ളപ്പൊക്കവും അത്യുഷ്ണവും കടുത്ത ദാരിദ്യവുമുള്ള എത്രയോ ഗ്രാമങ്ങളാണ് ഇന്ത്യയിലുള്ളത്. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളില്‍ എങ്ങനെ ഈ കാര്‍ഡ് സൂക്ഷിക്കുമെന്നത് പോലും ദുഷ്‌കരമാണ്. കാര്‍ഡ് നഷ്ടപ്പെട്ടാല്‍ അത് മറ്റ് പല പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കും കാരണമാകും. ഇങ്ങനൊക്കെയാണ് ഇന്ത്യന്‍ വിവര സാങ്കേതികരംഗവും ഒരു വിഭാഗം രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങളും ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെ കാണുന്ന യു.ഐ.ഡി. പദ്ധതിയുടെ അവസ്ഥ. ഒരു കാര്‍ഡിലെന്തിരിക്കുന്നു എന്ന ചോദ്യത്തിന് രാഷ്ട്രീയ പ്രസക്തിയുണ്ടാകുന്നത് ഇവിടെയാണ്.

കാര്‍ഡുണ്ടായിട്ടും രാജ്യത്തെ വികസനത്തിന്റെ ഗുണഭോക്താക്കളാകാനോ സര്‍ക്കാര്‍ ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ ലഭിക്കാനോ യോഗമില്ലാതെ പോകുന്ന കോടിക്കണക്കിന് ജനങ്ങള്‍ അധിവസിക്കുന്ന ഇന്ത്യ പോലൊരു രാജ്യത്ത് വീണ്ടും കോടികള്‍ ചെലവിട്ട് നടത്തുന്ന കാര്‍ഡ് വിപ്ലവമാണ് 'ആധാര്‍' എന്ന ഈ പദ്ധതി. ഇത് രാജ്യത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചയ്ക്ക് സഹായകമാകുമോ സാധാരണക്കാരന്റെ അടിത്തറയിളക്കുന്ന സ്വത്വപ്രതിസന്ധിയായി മാറുമോ എന്ന് കാത്തിരുന്നു കാണാം.

കടപ്പാട്:
http://www.countercurrents.org/krishna270910.thm
http://www.uidaicards.com/?page_id=862
praful bidwai
http://www.frontlineonnet.com/fl2712/stories/20100618271209400.htm
dillipost.in
j prabhsah-janayugom online
moneycontrol.com
photo credit-afp and pti
http://www.nytimes.com/2010/04/06/science/06cyber.html?_r=1

source: വി.എസ്. സനോജ്‌ http://www.mathrubhumi.com/story.php?id=132820

അവസ്ഥാന്തരങ്ങൾ

2010-10-03T01:00:00.003+05:30

അവസ്ഥാന്തരങ്ങൾ

ആദ്യമായി കണ്ടിട്ടും പലതവണ കണ്ടിട്ടും
നിന്മുഖം ഞാനറിഞ്ഞീല്ല നിന്നെയറിയാമെങ്കിലും
ഒരു നുരയും തിരയായിയാഞ്ഞടിച്ചു നീ
അകന്നു പരിഭവിച്ചെന്നിൽനിന്നു നീ
പിന്നെ നാമ്പിട്ടു പ്രണയം അതിലെന്നോ

എൻ സിരയിലെ തുള്ളിയും മനസ്സും തുറന്നപ്പോൾ
സമ്മതിച്ചു തന്നു നീയും എന്റെ ആകാമെന്ന്‌.
ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും
കളിചും ചിരിച്ചും പങ്കുവചുനടന്നു നാം
വേദനയെന്റെയെങ്ങിലും പങ്കിട്ടുനിന്റെയായി,
നിൻ വേദനയെൻ വേദനയായി.
വെരുമൊരുതിരയല്ല സ്നേഹതിരയായി
എല്ലാമുൾകൊള്ളുന്നൊരാഴിയിൽ
എൻ ഹൃദയരഹസ്യവും ഒതുക്കി
ഒരു കടൽകാറ്റായി വീശിയാശ്വാസമായി.

മായിച്ചു നീ കണ്ണീർത്തിരകൊണ്ട്‌
നിന്മുന്നിലെഴുതിയപ്പോൾ, പിണങ്ങി-
അകന്നന്നാ ദു:ഖവെള്ളിയാഴിച്ച
ഒരു വട്ടവും മിണ്ടിടാതെ.
മനസറിഞ്ഞുവിളിചിട്ടും നിൽക്കാതകന്നു
പിന്നെയുമെൻ പരാതിക്കൊടുവിൽ വീണ്ടും
നുരയും തിരയായി എന്നെ തഴുകിയുണർത്തി,
സ്നേഹിക്കുന്നെങ്കിലും പലരും നിന്നെ
എന്നെമാത്രം സ്നേഹിച്ചെൻ കാലുതഴുകി നീ.

ഓടിയെത്തി നിൻ വിളികേട്ടന്നപ്പോൾ
നിശബ്ദ ശിൽപമായിമുന്നിലന്നു നീ
തലചായിച്ചു നിന്മുന്നിലന്നപ്പോൾ
ഒരു ശാന്തമാം തിരയായിവന്നെൻ ചാരേ
വാത്സല്ല്യമായി അമ്മപോൽ ശിരസുതലോടിനിന്നു.
മറക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും
വായിച്ചറിഞ്ഞു എന്നിലേ നീയെൻ വേദന.
തഴുകി ഒരുതിര പലതിരയായെന്നെ
അതിലെൻ അമ്മയും പങ്ങളും കൂട്ടുകാരിയുമലിഞ്ഞിരുന്നു.
എന്നുള്ളമരിഞ്ഞു പലശക്തിയിൽ രൂപത്തിൽ ഭാവത്തിൽ
നിന്നുള്ളമറിയിച്ചു ഒരിക്കലൂടെ കുറെയധികം ചിപ്പിയുമായി.

തിളച്ചു്മറിഞ്ഞുപതഞ്ഞു പാഞ്ഞെത്തി
നിൻ കോപമറിയിച്ചെന്നെ, ശാന്തമായി-
വിളികേൾക്കാതെ നിൽക്കാതകന്നുപോയും
അറിയിച്ചുള്ളിലെ നോമ്പരമെന്നെ.

നിൻ ഗർഭത്തിൽനിന്നു തിരയോടൊപ്പം
തന്നോരു സ്നേഹ നിധിക്കുടവും
പകരമായി നീ കൊതിച്ചതൊന്നും തരുവാൻ
നിസ്സഹായനാണീ നിന്നുടേയീപൈതൽ
അടയാളവും, പ്രതിഭലവും കൊതിക്കുമീലോകത്തിൽ
വാടകയോന്നുമില്ല നീട്ടാൻ
ഒന്നുമാത്രമതീ ജീവിതം

വാക്കും അക്ഷരവും പ്രവൃത്തിയുമാം കല്ലുകൊണ്ട്‌
സ്നേഹമാം പളുങ്കുമന സെറിഞ്ഞുടച്ചു
വേദനകൾ മാത്രം തന്നു ഞാൻ, മാപ്പുതരൂ അമ്മേ...........!!!

-------ഫെബി

കണ്മണീ നീയെൻ

2010-10-03T00:52:00.000+05:30

കണ്മണീ നീയെൻ.....!!!

കണ്മണീ നീയെൻ
ഹൃദയത്തിൻ ആധാരമോ?
ഹൃദയത്തിൽ കുറിച്ചോരു
അനുരാഗ നിറമുള്ള സംഗീതമോ?
എന്നെന്നും ചാരത്തണഞ്ഞെൻ
ഹൃദയത്തിൻ നോമ്പരമോപ്പുന്ന മാലാഖയോ?

ഓരോരോ പ്രഭാതത്തിലും എന്നെ
തഴുകിയുണർത്തുന്ന സൂര്യകിരണമോ?
എന്നെന്നും എന്നുള്ളിൽ കുളിർമഴപെയ്യിക്കും
നറുപുൽനാമ്പിലെ മഞ്ഞുതുള്ളിയോ?
ഓരോരോവിങ്ങ ലിലും കുളിർക്കാറ്റായി-
വീശുന്ന മധുസ്നേഹ മാരുതിയോ?

പ്രണയത്തിൻ നറുനാമ്പെന്നിൽ കതിരണിയിച്ചൊരു,
വസന്തമേനിൻ, സ്നേഹാർദ്ദ്രമാം ഇളംത്തെന്നലിൽ
കുളിരുന്നൊരീ പുൽനാമ്പിൽ-
നിൻ സ്നേഹ ചുംബനംകൊണ്ടു പുണരൂ.
പ്രേമാർദ്ദ്രമാം നിൻ നാവിൻ നാദം,
മൂകാർദ്ദ്രമാമെൻ മനോവീണ മീട്ടിയുണർത്തുന്നു.

നീലകുറിഞ്ഞിപോൽ അന്നു പൂത്തൊരു
പ്രണയത്തിൻ നറുപുഷ്പമേ
വിടർന്നു ശോഭിച്ചു നിൽക്കയാണെന്നിലിന്നു നീ.
എന്നുമെന്നിൽ നറുസ്നേഹഗന്ധം പരത്തി
നിത്യവസന്തമായിനിന്ന്, ആയിരം വസന്തംമ്പോൽ
ഇനിയും പുണർന്നുനിൽക്കു നീയെന്നിൽ.
നിൻസ്നേഹാമൃദം നുകരുന്ന പാവം വണ്ടായി
നിൻ മടിത്തട്ടിലിതാ വീണുറങ്ങുന്നു ഞാൻ.

-------ഫെബി

വീണ്ടും പ്രണയം ജനിക്കുകയാണോ....?

2010-10-01T05:42:00.003+05:30

വീണ്ടും പ്രണയം ജനിക്കുകയാണോ........?
എത്ര അരുതെന്നു കരുതി മനസ്സിനേ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നെങ്കിലും,
അറിയാതെമനസ്സിനേ കീഴടക്കി........
അറിയില്ല എന്നാണു അതു തുടങ്ങിയതെന്നു.
എങ്കിലും അതു എന്നെ കീഴടക്കാൻ
തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞുതുടങ്ങി........
നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.......
എന്നിരുന്നാലും അതു എന്റെ
ഞരമ്പുകളെ വലിച്ചു മുറുക്കി, ചിന്തയേ വഴിതിരിച്ചു.
ഒടുവിൽ വികാരത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ ഞാൻ അറിയാതകപ്പെട്ടു........
എന്തിനെയെന്നറിയാതെ അവളെ,
അവളുടെ എന്തിനേയോ ഞാൻ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി...........
പ്രണയിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു..............,
വീണ്ടും പ്രണയം ജനിക്കുന്നു.......................!!!

---- ഫെബി ---

സൗഹൃദം

2010-09-30T17:44:00.007+05:30

ഹൃദയങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടുന്നതു
ഹൃദയ വാതിലുകൾ അടയാതിരിക്കാനാവട്ടെ......
സൗഹൃദത്തിന്റെ മാസ്മരികത അറബിക്കഥയിലെ
അത്തറിന്റെ പരിമണമ്പോൽ സൗരഭ്യം പരത്തട്ടേ..........
ഒഴുകുന്ന പുഴയിൽ ഓളങ്ങൾ തീരത്തെ തഴുകി കടന്നു പോകുംമ്പോൽ
ജീവിതത്തിന്റെ സുഖ- ദു:ഖ ങ്ങളിൽ എന്നും കൂട്ടായി
തഴുകി ഒഴുകി കടന്നുപോകുന്നതാകട്ടെ സൗഹൃദം.
സന്തോഷത്തിലും ദു:ഖത്തിലും അങ്ങനെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏതൊരേടിലും
സൗഹൃദത്തിന്റെ പനിനീർ പൂക്കൾ
എന്നും ഓർമയിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ നമ്മുക്കു കഴിയണം.

--- ഫെബി ---

നാലുവരിക്ക് ആരാണ് തടസ്സം?

2010-04-21T00:38:00.004+05:30

ദേശീയപാതകളുടെ (17, 47) നാലുവരിയാക്കല്‍ പദ്ധതിക്ക് തടസ്സമാകുന്നത് ഭൂമി നഷ്ടപ്പെടുന്ന കുറച്ചുപേരുടെ സമരമാണെന്നും ഈ വന്‍ വികസനപദ്ധതിയെ തുരങ്കം വെക്കുന്ന നിലപാട് പത്രങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുക്കരുതെന്നും പറയുന്ന ചില കത്തുകള്‍ 'മാതൃഭൂമി'യില്‍ത്തന്നെ വരികയുണ്ടായി. കാര്യങ്ങളുടെ നിജസ്ഥിതി അറിയാതെയാണിങ്ങനെ പറയുന്നത്.എക്‌സ്പ്രസ്‌ഹൈവേപോലുള്ള വിനാശപദ്ധതികള്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഇതിനുപകരം ദേശീയപാതകള്‍ വികസിപ്പിക്കുകയാണ് വേണ്ടതെന്ന് സമരക്കാരോട് സംവദിച്ച പത്രമാണ് 'മാതൃഭൂമി'. എന്നാലിപ്പോള്‍ ഇവ നാലുവരിയാക്കുന്നതിന് ആരാണ് തടസ്സംനില്‍ക്കുന്നത്. വീട് നഷ്ടപ്പെടുന്നവരോ സമരക്കാരോ പത്രക്കാരോ അല്ല, സര്‍ക്കാറിന്റെ തെറ്റായ നയങ്ങള്‍തന്നെയാണ്.

1972ലാണ് ദേശീയപാത 17ന്റെ നാലുവരിയാക്കല്‍ പദ്ധതി രൂപംകൊണ്ടത്. 3.5 മീറ്റര്‍ വീതമുള്ള നാലുവരിപ്പാത പണിയാന്‍ പരമാവധിവേണ്ടത് 22 മീറ്ററാണ്. 30 മീറ്ററുണ്ടെങ്കില്‍ ആറുവരിപ്പാതതന്നെയാക്കാം. ഇന്ത്യന്‍ റോഡ് കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ ഈ കണക്കുവെച്ച് പലയിടത്തും 30 മീറ്റര്‍ വീതം സ്ഥലം ഏറ്റെടുത്തു. ദേശീയപാത 17ന്റെ തുടക്കമായ ഇടപ്പള്ളിയില്‍നിന്ന് മൂത്തകുന്നംവരെ (22 കി.മീ.) ഇതിനാവശ്യമായ സ്ഥലം ഏറ്റെടുത്തിട്ട് ദശകത്തിലേറെയായി.

യാതൊരു എതിര്‍പ്പുമില്ലാതെ നക്കാപ്പിച്ചയ്ക്ക് സ്വന്തം ഭൂമി വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍ എല്ലാവരും തയ്യാറായി. എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ പറയുന്നത് നാലുവരിപ്പാതയ്ക്ക് 45 മീറ്റര്‍ സ്ഥലം ഏറ്റെടുക്കണമെന്നാണ്. ഇതിലൂടെ നിര്‍മിക്കുന്ന പാത 3.5 മീറ്റര്‍ വീതിയുള്ള നാലുവരിപാത തന്നെയാണ്. റോഡ് ഒട്ടും വലുതാകുന്നില്ല. എന്നിട്ടും അധികഭൂമി എന്തിനെന്ന ന്യായമായ ചോദ്യമാണ് ജനങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തിയത്. 15 മീറ്റര്‍ അധികമെടുക്കുക വഴി പതിനായിരത്തിലേറെ വീടുകളും കടകളും തൊഴില്‍സ്ഥാപനങ്ങളും ഇടിച്ചുപൊളിക്കണം. ഇത് ഒഴിവാക്കിക്കൂടേ എന്നതാണ് ചോദ്യം.

ഇതിനു സര്‍ക്കാര്‍ പറയുന്ന മറുപടി, ഇത് സര്‍ക്കാര്‍ റോഡല്ല, ബി.ഒ.ടി. റോഡാണ് എന്നാണ്. ഒരു സ്വകാര്യ മുതലാളി (കമ്പനി) സര്‍ക്കാര്‍ നല്കുന്ന ഭൂമിയില്‍ റോഡ് നിര്‍മിച്ച് അതില്‍നിന്നും ടോള്‍പിരിച്ച് 30 വര്‍ഷം കഴിയുമ്പോള്‍ അത് തിരിച്ചുനല്കുന്ന പദ്ധതി. അങ്ങനെ പണിയാന്‍ അധിക വീതിവേണം.സര്‍ക്കാറുകള്‍ പാപ്പരാണെന്നും സ്വകാര്യ മൂലധനപങ്കാളിത്തം അനിവാര്യമാണെന്നുമാണ് വിപ്ലവ ഇടതുപക്ഷ സര്‍ക്കാര്‍ പറയുന്നത്. പൊതുമേഖലാ കമ്പനികള്‍ വില്‍ക്കുമ്പോള്‍ സമരം നടത്തുന്നവര്‍, എല്ലാ മനുഷ്യര്‍ക്കും അവകാശപ്പെട്ട (നീണ്ട പോരാട്ടത്തിലൂടെ നേടിയെടുത്ത) പൊതുവഴി വില്‍ക്കുന്നുവെന്നര്‍ഥം.

സര്‍ക്കാറിന് പണമില്ലെന്ന കാര്യം പരിശോധിക്കണം. റോഡിനാവശ്യമായ ഭൂമി സര്‍ക്കാര്‍ പണം മുടക്കി ഏറ്റെടുത്തു നല്കണം. ബി.ഒ.ടി.ക്ക് ആയിരത്തോളം കി.മീ. ദൂരത്തില്‍ 15 മീറ്റര്‍ അധികമായി ഏറ്റെടുക്കാന്‍ 3750 ഏക്കര്‍ ഭൂമി വേണം. ഇതിലെ കെട്ടിടങ്ങള്‍ മുതലായവയുടെ വില നല്കണം. കുടിയൊഴിയുന്നവര്‍ക്ക് പുനരധിവാസംകൂടി നല്കുകയാണെങ്കില്‍ (ഇക്കാര്യം മിണ്ടുന്നതേയില്ലയെന്നത് വലിയൊരു കുറ്റംതന്നെ) അതിനുവരുന്ന ചെലവില്‍ റോഡ് പണിയാം, ജനങ്ങളുടെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യാം.

ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ റോഡ് നിര്‍മിക്കാന്‍ 17.62 കോടി രൂപ വേണമെന്നാണവരുടെ കണക്ക്. നാലുവരിപ്പാത നിര്‍മിക്കാന്‍ കേരള പൊതുമരാമത്ത് വകുപ്പിനുവേണ്ടത് ആറുകോടിരൂപമാത്രം. തന്നെയുമല്ല നിര്‍മാണച്ചെലവിന്റെ 40 ശതമാനം സര്‍ക്കാര്‍ സബ്‌സിഡി നല്കണം. മറ്റു നിരവധി നികുതിയിളവുകളും നല്കുന്നു. അതായത് സബ്‌സിഡിമാത്രം ഏഴുകോടി രൂപയാണ്. അതിലെ ആറുകോടിക്ക് റോഡുപണിത് മുപ്പതുവര്‍ഷം ടോള്‍ പിരിച്ച് പതിനായിരക്കണക്കിനു കോടി ജനങ്ങളെ കൊള്ളയടിച്ച് നടപ്പിലാക്കുന്ന ഒരു പദ്ധതിയാണിതെന്നര്‍ഥം.

ഇതിനുപകരം ഇപ്പോള്‍ 30 മീറ്റര്‍ ഏറ്റെടുത്ത സ്ഥലത്ത് സര്‍ക്കാര്‍ ചെലവില്‍ നാലുവരിപ്പാത നിര്‍മിച്ച് ജനങ്ങളുടെ യാത്രാദുരിതം കുറയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. എന്‍.എച്ച്.47ല്‍ ചേര്‍ത്തല മുതല്‍ അങ്കമാലിവരെ നിലവിലുള്ള ദേശീയപാത (നാലുവരി) നിര്‍മിക്കാന്‍ 30 മീറ്റര്‍ ഭൂമിയേ ഉപയോഗിച്ചുള്ളൂവെന്നും ഓര്‍ക്കുക.

ഇത് കുടിയൊഴിയുന്നവരുടെ മാത്രം പ്രശ്‌നമല്ല. ഈ പുതിയ ദേശീയപാതയിലൂടെ വാഹനങ്ങള്‍ ഓടിക്കുമ്പോള്‍ വന്‍ ചുങ്കം നല്‍കണം. കി.മീറ്ററിന് രണ്ടുരൂപയെങ്കിലും ഓരോ ട്രക്കും ബസ്സും നലേ്കണ്ടിവരും. ഒരു ലിറ്റര്‍ ഡീസലിന് രണ്ടുരൂപ കൂടിയപ്പോള്‍ (ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ യാത്രയ്ക്ക് അധികച്ചെലവ് 50 പൈസ വര്‍ധിച്ചപ്പോള്‍തന്നെ) ഇത് വലിയ ആഘാതമായിരിക്കുന്നു. അതിനെതിരെ കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ ഓഫീസുകള്‍ സ്തംഭിപ്പിക്കുന്നു. അവര്‍തന്നെ ഓരോ കി.മീറ്റര്‍ യാത്രയ്ക്കും രണ്ടുരൂപ അധികം നല്‍കേണ്ടിവരുന്ന പാതയ്ക്കായി ജനങ്ങളെ അടിച്ചൊതുക്കാന്‍ തയ്യാറാകുന്നു.

എക്‌സ്പ്രസ് ഹൈവേക്കെതിരെ ജനരോഷം ഉയരാന്‍ ഒരുകാരണം ഇതായിരുന്നു. ഹൈവേയില്‍ വന്നുചേരുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് ചെറുവഴികളുണ്ട്. സാധാരണഗതിയില്‍ ഹൈവേ മുറിച്ചുകടന്ന് മറുവശത്തേക്ക് പോകാവുന്നവ. എന്നാല്‍ ഈ ചുങ്കപ്പാത വന്നാല്‍ ഈ വഴികളില്‍നിന്നും വാഹനങ്ങള്‍ക്ക് ഹൈവേയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനാവില്ല. ചുങ്കപ്ലാസകള്‍വഴിയേ കടക്കാനാവൂ. റോഡിന്റെ മറുവശം കടക്കാന്‍ പല കിലോമീറ്ററുകള്‍ സഞ്ചരിച്ച് (ഫ്‌ളൈ ഓവറോ മറ്റോവഴി) വേണം.

ഇതുമൂലം പാതയ്ക്കിരുവശവും ജീവിക്കുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യര്‍ക്ക് ഓരോ ദിവസവും അനേകം കിലോമീറ്ററുകള്‍ അധികം സഞ്ചരിക്കണം. ചുങ്കപ്പാതയായതിനാല്‍ അതിനിരുവശവുമുണ്ടായിരുന്ന കച്ചവടസ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കവിടെ നിലനില്‍ക്കാനാവില്ല. വന്‍കിട മാളുകളും റിസോര്‍ട്ടുകളുമാണ് ഉണ്ടാകുക. ഇതുവഴി പതിനായിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ഉപജീവനമാര്‍ഗങ്ങള്‍ നഷ്ടമാകുന്നു.
ഈ പദ്ധതിക്കെതിരെ ഭൂമിയും വീടും നഷ്ടപ്പെടുന്നവര്‍ സമരം ചെയ്യുന്നതിനെ പുച്ഛിക്കുന്നവരുണ്ട്.

എന്നാല്‍ ഇന്നത്തെ കേരളത്തില്‍ ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ കൈവശമുള്ള തുണ്ടുഭൂമിയും വീടും നഷ്ടപ്പെട്ടാല്‍ പുതിയതൊന്നുണ്ടാക്കാന്‍ (അതിനായി ഭൂമി കിട്ടാന്‍) എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് അനുഭവിച്ചവര്‍ക്കേ മനസ്സിലാകൂ. സര്‍ക്കാര്‍ നല്കുന്ന'പൊന്നുംവില'യെന്ന നക്കാപ്പിച്ചകൊണ്ട് പത്തിലൊന്നു ഭൂമിപോലും വാങ്ങാനാവില്ല. കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ നഷ്ടമാകുന്ന തൊഴില്‍, വിദ്യാഭ്യാസ സൗകര്യങ്ങള്‍, സാമൂഹികബന്ധങ്ങള്‍ മുതലായവയുടെ വില കൂടി കണക്കിലെടുക്കണം.

മൂലമ്പള്ളിയടക്കം വല്ലാര്‍പ്പാടം പദ്ധതിക്കായി കുടിയിറക്കപ്പെട്ട 326 കുടുംബങ്ങള്‍പ്പോലും തെരുവില്‍ കഴിയുകയാണ് എന്നുമോര്‍ക്കുക. നാടിന്റെ നന്മയും വികസനവും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആരും ചെയ്യേണ്ടത്, വികസനത്തിനുവേണ്ടി ആരെങ്കിലും ഒഴിപ്പിക്കേണ്ടിവരികയാണെങ്കില്‍ അവര്‍ക്ക് നിലവിലുള്ളതിനോളമെങ്കിലുമുള്ള പുനരധിവാസ സൗകര്യം നല്കാന്‍ സര്‍ക്കാറിനുമേല്‍ സമ്മര്‍ദം ചെലുത്തുകയാണ്. പകരം സംവിധാനം ഏര്‍പ്പെടുത്തിയശേഷം മാത്രമേ കുടിയൊഴിപ്പിക്കാവൂ. ഒരിക്കല്‍ ഇറങ്ങിപ്പോയാല്‍ തെരുവില്‍തന്നെ കഴിയേണ്ടിവരും.

ഇവിടെ സ്വകാര്യ മുതലാളിക്ക് ലാഭമുണ്ടാക്കുന്ന പദ്ധതി വേണമെന്നു നിര്‍ബന്ധമാണെങ്കില്‍, അതിനാവശ്യമായ സ്ഥലം അവര്‍തന്നെ നേരിട്ട് ജനങ്ങളില്‍നിന്ന് വാങ്ങണം. (മറ്റെല്ലാ മുതല്‍മുടക്കുകാരും ഇതല്ലേ ചെയ്യുന്നത്) അതിനുപകരം ഇവരുടെ ഏജന്റായി സര്‍ക്കാര്‍ നില്‍ക്കുകയും പരമ ദരിദ്രരായവരെ കുടിയൊഴിക്കാന്‍ ബലംപ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ജനാധിപത്യവ്യവസ്ഥിതിക്ക് ചേര്‍ന്നതല്ല.

ഞാന്‍ തെരുവില്‍ക്കഴിഞ്ഞാലും സമ്പന്നര്‍ക്കുപോകാന്‍ ചുങ്കപ്പാതയുണ്ടാകട്ടെ എന്ന് സാധാരണ മനുഷ്യര്‍ ചിന്തിക്കണമെന്നാണോ പറയുന്നത്. ഇവിടെ മനുഷ്യത്വവും വിവേകവും വേണം. ഇപ്പോള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഏറ്റെടുത്ത ഭൂമിയില്‍ അടിയന്തരമായി നാലുവരിപ്പാത പണിയുക, 30 മീറ്റര്‍ ഏറ്റെടുക്കുമ്പോള്‍ കുടിയിറങ്ങേണ്ടിവരുന്നവര്‍ക്ക് പുനരധിവാസ സൗകര്യമൊരുക്കുക, അതിനുശേഷം ആ ഭൂമി ഏറ്റെടുത്ത് സര്‍ക്കാര്‍ ഹൈവേ നിര്‍മിക്കുക. ഇതാണ് കേരളത്തിലെ പൊതുസമൂഹം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. മറിച്ച് പുതിയ രൂപത്തിലുള്ള എക്‌സ്പ്രസ് ഹൈവേക്ക് ശ്രമിച്ചാല്‍ അത് സാധ്യമായെന്നുവരില്ല.

സി.ആര്‍. നീലകണ്ഠന്‍

source of the article: http://www.mathrubhumi.com/story.php?id=95800

ഇന്നിന്റെ പ്രണയം

2010-02-14T01:11:00.003+05:30

ഇന്നിന്റെ പ്രണയം

ലോകം പ്രണയദിനം മതിമറന്നാഘോഷിക്കുന്ന വേളയിൽ നമ്മുക്കു ചുറ്റും നടക്കുന്ന ചില അനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവക്കുകയാണിവിടെ. എന്നുകരുതി ഒരു പ്രണയ വിരുദ്ധ കരിങ്കാലിയായി എന്നെ മുദ്രകുത്തരുതെ.

ആദ്യമായി ആത്മാർത്ഥമായി പ്രണയിക്കുന്നവരോടു മാപ്പുചോദിച്ചുകൊണ്ടു തന്നെ തുടങ്ങട്ടെ. ഒപ്പം അവരുടെ സന്തോഷത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു.

കേട്ടിട്ടുള്ള പ്രണയകഥകളിൽ ഏറ്റവും മനോഹരമായി തോന്നിയ ഒരനുഭവം പങ്കുവക്കുകയാണു, ഒപ്പം ആധുനിക മലയാളിയുടെ മാറിവരുന്ന പ്രണയ സങ്കൽപത്തെകുറിച്ചും. ഈ സംഭവം നടന്നതു നമ്മുടെ കോചുകേരളത്തിന്റെ ഇട്ടാവട്ടമുള്ള തലസ്ഥാന നഗരിയിൽ- തിരുവനന്തപുരത്ത്‌. എന്റെ ഒരു ഓർക്കുട്ട്‌ ഫ്രണ്ടിന്റെ പ്രോഫയലിൽ പറയുന്നതുപോലെ "Under the feet of Lord Anathapathmanabha" സംഭവം നടന്നത്‌ തലസ്ഥാനത്തെ ഒരു പ്രയിവറ്റ്‌ കോളജിലും അതിനോടു ചേർന്നുള്ള ഒരു ഹയർ സെക്കന്ററി സ്കൂളിലുമാണ്‌. ആദ്ധ്യമായി തന്നെ പറയട്ടെ കോളജിന്റെ ക്ലാസ്‌ റൂമിൽ നിന്നാൽ സ്കൂളും തിരിച്ചും സ്കൂളിൽ നിന്നാൽ കോളജും കാണാം

സംഭവം മറ്റൊന്നുമല്ല. കോളജിൽ ചരിത്രാദ്ധ്യാപകന്റെ ക്ലാസുകേട്ട്‌ മടുത്ത നമ്മുടെ കഥാനായകൻ ജനലഴികളിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കി കിനാക്കൾക്കു നിറം നൽകുന്ന വേളയിലാണു യാതൃശികമായെന്നവണ്ണം, ക്ലാസിൽ നിന്നും ഇറക്കി വിട്ടതാകണം മധുര 17 പോലും തികയാത്ത നമ്മുടെ നായിക വരാന്തയിലുണ്ട്‌. നായകന്റെ കൊച്ചുകുസ്രുതിക്ക്‌, പുള്ളി കയ്യും കാലുമൊക്കെകാട്ടാൻ തുടങ്ങി. നായിക ആദ്യമൊക്കെ ഒന്ന്‌....................... അല്ല തിരുവനന്തപുരം ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ "നന്നായി ചിറഞ്ഞു" പിന്നെ അ ദികം താമസിക്കാതെ ചിറയലൊക്കെ അഴിഞ്ഞു പരിചയമായി, ഫൊൺ നമ്പർ കൈമാറി, അതും കൈവിരലുകൾകൊണ്ട്‌...................."കൈവിരലുകൾ തന്ന ദൈവത്തിനു നന്ദി........." ഇതെല്ലാം നടന്നതു വെറും 30 മിനിറ്റുകൾകൊണ്ടു മാത്രമാണെന്നു ചിന്തിക്കണം.

പിറ്റേന്നു നമ്മുടെ ദീരനായകൻ എന്റെ co- bloger (Anu TVM) ഓട്‌ കഥ വിവരിച്ചു. രാത്രി രണ്ടുപേരും ഫോൺ വിളിച്ചു, സ്ംസാരിച്ചു. വീണ്ടും തിരുവനംതപുരം ഭാഷയിൽ തന്നെ പറഞ്ഞാൽ "എന്തിരു പറയാനാ, രണ്ടു പയിലുകളുംതമ്മിൽ മുട്ടൻ പ്രേമം.............." രണ്ടു ദിക്കിലുള്ള ക്ലാസ്‌റൂമുകൾ, 30 മിനുട്ട്‌, ഒരു രാത്രിയിലെ ഫൊൺ സംഭാഷണം.............നമ്മുടെ സ്വരാജിന്റെ വാക്കുകൾ കടമെടുത്താൽ "എന്റെ ശിവനേ.............."

കാലം മാറിയപ്പോൾ നമ്മുടെ മലയാളിയുടെ പ്രണയ സങ്കൽപങ്ങളും മാറുകയാണോ. പ്രണയ വിവാഹങ്ങൾ നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാകമല്ല എന്നു തീർത്തും പറയാൻ സാദ്ധ്യമല്ല, കാരണം പഴയ കാലങ്ങളിലും പ്രണയവിവാഹങ്ങൾ നടന്നിരുന്നു എന്നാൽ അവ അത്രക്കും സുപരിചിതമായിരുന്നില്ല എന്നതാണു വസ്തുത. എന്നാൽ ആധുനികതയുടെ കടന്നു കയറ്റത്തോടെ പ്രണയ വിവാഹങ്ങൾ സുപരിചിതമായി നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ.
കാലം വീണ്ടും കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതു വെറും ക്യാമ്പസ്‌ പ്രണയങ്ങളും (എന്നു കരുതി ക്യാമ്പസ്‌ പ്രണയങ്ങളെ അതിക്ഷേപിക്കുന്നില്ല) പിന്നീടതു ഇന്ന്‌ മൊബെയിൽ, online പ്രണയങ്ങളിലേക്കു വരെ എത്തി നിൽക്കുന്നു. ഇതുവരെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടിട്ടോ സം സാരിചിട്ടോപോലുമില്ലാത്ത ആളുമായിയാണു ഇന്നിന്റെ പ്രണയം. ഒരുതരത്തിൽ പറജാൽ അശരീരിയെ പ്രണയിക്കുമ്പോലെ........... മൊബെയിൽ, online പ്രണയങ്ങളൂടെ ചതിക്കുഴിയിൽ വീണവരുടെ ജീവിത കഥകൾ മലയാളിക്ക്‌ തീർത്തും സുപരിചിതമല്ല എന്നു പറയാൻ കഴിയുകയില്ല.

പ്രണയത്തിനും വേണ്ടേ ഒരു ആത്മാർത്ഥത. കാലം മാറിയപ്പോൾ ചിന്താഗതികളിൽ വന്ന മാറ്റം മൂലമാകണം പ്രണയത്തിലുള്ള ആത്മാർദ്ധത ഇന്നു കുറഞ്ഞുവരുന്നു എന്നു തോനുന്നു. ഇതു എന്റെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായമാണു. ആർക്കെങ്കിലും എതിരഭിപ്രായമുണ്ടെങ്കിൽ അതു സന്തോഷപൂർവ്വം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

പ്രണയത്തെ ഗൗരവമായി കണ്ടിരുന്ന ഒരു കാലത്തുനിന്നും മാറി ഇന്നു അതു ഒരു time pass ആയി മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ലേ എന്നതാണു ചോദ്യം. ഇന്നു പ്രണയിക്കുക എന്നതു ഒരു ഫാഷനായി തീർന്നിരിക്കുന്നു. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഒരു തരത്തിലുള്ള കഴിവു തെളിയിക്കൽ. കാണാൻ കൊള്ളാവുന്ന ഒരു ആണിനും പെണ്ണിനും പ്രേമിക്കുക എന്നാൽ അവരുടെ സൗന്ദര്യത്തെ അംഗീകരിക്കലാണു ഇന്നിന്റെ time pass പ്രണയം. (അംങ്ങനെ എങ്കിൽ സൗന്ദര്യമില്ലാത്തവരുടെ കാര്യമോ എന്നു ചോദിക്കാം. ഉത്തരം സൗന്ദര്യം ഇല്ലാത്തവരായി ആരും ഇല്ല എന്നു തന്നെ.) അതിനർത്ഥം എല്ലാ പ്രണയങ്ങളും Time pass ആണെന്നല്ല. എങ്കിലും ഇന്നു കാണുന്ന കൂടുതൽ ക്യാമ്പസ്‌ പ്രണയങ്ങളും ചുരുക്കത്തിൽ ഒരു "Give and take, time pass" പോളിസിയിൽ ഒതുങ്ങുന്നവയല്ലേ.

Give and take, time pass പോളിസി എന്നാൽ എനിക്കുവേണ്ടത്‌ എടുക്കുക, അതിനു എന്നേകോണ്ടാകാവുന്നതു കോടുക്കുക. ഒരു തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ ബാർട്ടർ സമ്പ്രധായം- ഒരു വെച്ച്‌ മാറൽ. എനിക്കു ആവശ്യമുള്ള സമയത്തു ഉപയോഗിക്കുക, അതു കഴിയുമ്പോൾ ഉപേക്ഷിക്കുക. എന്റെ സുഖങ്ങൽ satisfy ചെയ്യാതെ വരുമ്പോൾ jusy say a bye- ഒരു- ടൈം പാസ്‌.

വ്യക്തികൾ പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കി, നല്ല ഒരു ജീവിതം മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ടാണോ പല പ്രണയങ്ങളും ആരംഭിക്കുന്നത്‌? മറിച്ച്‌ ബാഹ്യമായ പലതിനെയും കണ്ടുകൊണ്ടല്ലേ? കൊച്ചു കേരളത്തിൽ നിന്നും ഉപരിപടനത്തിനായി ഇന്ത്യയിലെ മറ്റൊരു മെട്രൊയിൽ എത്തിയ ഒരു പെൺകുട്ടി തന്റെ കാമുകനെ ഇഷ്ടപ്പെടുവാനുള്ള കാരണം പറഞ്ഞത്‌ മറ്റൊന്നു മായിരുന്നില്ല- "I like his yo yo style" എന്നാണു. അതേ പെൺകുട്ടി നാളുകൾക്കുശേഷം മറ്റൊരു കാമുകനുമൊത്തു പുതിയ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആദ്യകാമുകനെ ഉപേക്ഷിക്കാനുള്ള കാരണമായി പറഞ്ഞതും ഇതേ ഇംഗ്ലീഷ്‌ സ്റ്റയിലിൽ തന്നെയാണു- "His valet is empty now". ആൺകുട്ടികളും വ്യത്യസ്തരല്ല. ആദ്യ കാമുകിയെ ഉപേക്ഷിച്ചു പുതിയ കാമുകിയെ തേടിയിറങ്ങിയ ഒരു യുവ കാമുകൻ തന്റെ ആദ്യ കാമുകിയെ ഉപേക്ഷിക്കാനായി പറഞ്ഞതും ഇതുപോലൊന്നു തന്നെയാണു- If she can share her bed with me then who knows that whether it's the first time so it's better to choose someone else.

വസ്ത്രങ്ങളിലെ ഫാഷൻ മാറുന്നതുപോലെ ബാഹ്യമായ എന്തിനേയോ കണ്ടുകൊണ്ടു അവരവരുടെ സുഖങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മാറ്റപ്പെടുകയല്ലേ ഇന്നത്തെ പ്രണയത്തെ? എത്രമാത്രം ധാർമ്മികത നിറഞ്ഞതാണ്‌ എന്ന് നാം സ്വയം വിശകലനം ചെയ്യേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പ്രണയം സത്യമായിരിക്കട്ടെ, ധാർമികതയിൽ ഊന്നിയതാവട്ടെ. ബാഹ്യമായ പുറം പൂചുകളുള്ളതാവാതെ വ്യക്തമായ ജീവിത വീക്ഷണം നിറഞ്ഞതാകട്ടെ. ഇഷ്ടപെട്ട മനസുകൾ ഒന്നിക്കുന്നതിലും വലുതായി ഒന്നുമില്ല. എങ്കിലും ആ ഇഷ്ടപ്പെടലുകൾ ബാഹ്യതയുടെ പുറം കുപ്പായത്തിലാകാതെ പച്ച്‌യായ മനുഷ്യ ജീവിതത്തോടാകട്ടെ. പ്രണയിക്കുക, അതു ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാനാകരുത്‌.

-------ഫെബി

പാലം കടക്കുവോളം നാരായണ പാലം കടന്നാൽ കൂരായണ

2010-02-14T00:44:00.002+05:30

"പാലം കടക്കുവോളം നാരായണ പാലം കടന്നാൽ കൂരായണ"

"പാലം കടക്കുവോളം നാരായണ പാലം കടന്നാൽ കൂരായണ" എന്നു പറയുന്നതു പോലയാണു നമ്മുടെ ഒബാമയുടെ കാര്യവും. ചേട്ടൻ പ്രസിഡന്റിന്റെ ഇറാക്ക്‌ അഫ്ഗാൻ നയങ്ങളെ പാടേ വിമർശിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു ഈ അനിയൻ പുള്ളി പ്രസിഡന്റു പ്രചാരണത്തിനു ഇറങ്ങിയത്‌. "വിഢികളായ പൊതുജനം", അല്ല എന്നു അവകാശ
പ്പെടുന്ന അമേരിക്കൻ ജനത പ്രചാരണത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു ഒബാമയെ പ്രസിഡന്റാക്കി.

അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി പാടേ തകർത്തതിനു ഒരു കാരണമായി പറയുന്ന ബുഷിന്റെ അഫ്ഗാൻ ഇറാക്ക്‌ യുദ്ധങ്ങളെ പാടെ വിമർശിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു അനിയൻ പുള്ളിയുടെ വരവ്‌. change എന്ന്‌ കൊട്ടിഘോഷിചെത്തിയപ്പോൾ പാവം അമേരിക്കൻ ജനത സ്വപ്നം കണ്ടത്‌ ഒരു സമാധാന പ്രിയനെ ആയിരിക്കും. എന്നാൽ അത്‌ വെറും വിശ്വാസം മാത്രമായിരുന്നു എന്നു തെളിയിക്കുകയാണു ഒബാമയുടെ പുതിയ ഭരണകൂടം.

യുദ്ധചിലവുകൾക്കായി US വൻ തുക മാറ്റി വെക്കുന്ന പതിവു ഒബാമ ഭരണകൂടവും തുടരുകയാണു.
US കോൺഗ്രസിന്റെ അംഗീകാരത്തിനായി സമർപ്പിച്ച ബജറ്റിൽ ഇറാക്കിലേയും അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലേയും ഉൾപ്പെടയുള്ള യുദ്ധ ചിലവുകൾക്കായി ഈ വർഷം 1600 കോടി ഡോളർ, ഏകദേശം 8 ലക്ഷം കോടി രൂപയാണു വകയിരുത്തിയിട്ടുള്ളത്‌. അടുത്ത കൊല്ലവും ഇതേ തുക തന്നെ തുടരും എന്നാണു കേൾവി. US- ന്റെ യുദ്ധചിലവ്‌ ഏറ്റവും ഉയർന്നതു George W Bush- ന്റെ ഭരണകാലത്തിന്റെ അവസാന വർഷത്തിലായിരുന്നു- 18500 കോടി ഡോളർ, 9.25 ലക്ഷം കോടി രൂപ.

ഇതിനെ നിഷിദ്ധമായി വിമർശിച്ച ഒബാമ എന്ന സമാധാന വാധി അടുത്തിടക്കു തന്നെ 30000 സൈനികരെകൂടി അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലേക്ക്‌ അധികം അയക്കുകയാണു ചേയിതത്‌.

കുറിപ്പ്‌: സമാധാനത്തിന്റെ വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ സമാധാനം വാക്കുകളിലും, പ്രവർത്തി മറ്റൊന്നിലും.....................

----ഫെബി

ഇതെന്താ രണ്ടാം ഭൂസമരമോ?

2010-02-14T00:10:00.004+05:30

ഇതെന്താ രണ്ടാം ഭൂസമരമോ?

വയനാടൻ മലനിരകളിൽ നിന്നും ഉയർന്നു കേൾക്കുന്നതു രണ്ടാം ഭൂസമരത്തിന്റെ മാറ്റൊലിയാണോ? സ്വകാര്യവ്യക്തികളുടെ പേരിലുള്ള സ്ഥലം ഗവൺമന്റു സ്ഥലമാണെന്നുപറഞ്ഞ്‌ കയ്യേറുകയും ബോർഡു സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുക- വയനാട്ടിൽ ഈ അടുത്തിടക്കു നടന്ന ഭൂമി കയ്യേറ്റങ്ങൾ സാധാരണക്കാരന്റെ മനസിൽ ഭീതിജനിപ്പിക്കുന്നതാണ്‌. ഈ രാഷ്ട്രീയ കളിക്കു മുന്നിൽ നിർത്തിയിരിക്കുന്നത്‌ പാവം ആദിവാസികളെയും.

മീനങ്ങാടിക്കടുത്ത്‌ സ്വകാര്യ വ്യക്തികളുടെ കൈവശമുള്ള ഏക്കറുകണക്കിനു തോട്ടങ്ങളാണു CPM നേതൃത്തത്തിലുള്ള കേരള സ്റ്റേറ്റ്‌ കർഷകതൊഴിലാളി യൂണിയനും(KSKTU),ആദിവാസി ക്ഷേമ സമിതിയും (AKS) കയ്യേറ്റം ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. സ്ഥലങ്ങളെല്ലാം ആദിവാസികൾക്കു നൽകുമെന്നാണു CPM പറയുന്നത്‌.

ഈ തോട്ട ഉടമകൾ CPM അനുകൂലികളായിരുന്ന കാലത്തും ഈ സ്ഥലങ്ങൾ അവരവരുടെ പേരിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ ഇവർ പാർട്ടി മാറിയപ്പോഴാണോ ഈ സ്ഥലങ്ങൾ ഗവൺമന്റു വക സ്ഥലങ്ങളായി CPMഇനു തോന്നിയത്‌?

സ്വകാര്യ ഭൂമിയാണെങ്കിലും സർക്കാർ ഭൂമിയാണെങ്കിലും അതു ബലാൽകാരമായി കയ്യേറുന്നതു നീതിയാണോ? ഭൂമിയുടെ അവകാശത്തെകുറിച്ചു തർക്കമുണ്ടെങ്കിൽ അതു പരിഹരിക്കാൻ ജനാതിപത്യ വ്യവസ്തയിൽ വ്യവസ്ഥാപിത മാർഗങ്ങളുണ്ട്‌. എന്നിരിക്കെ CPM ഉം പോഷക സംഘടനകളും ചേർന്നു ഇപ്പോൾ വയനാട്ടിൽ നടത്തൂന്ന ഭൂമി കയ്യേറ്റം സംസ്ഥാനത്തിനു ഒട്ടാകെ നാണക്കേടാണ്‌.

കയ്യേറിയ സ്ഥലത്തു സർക്കാർ വക സ്ഥലം എന്നു ബോർഡുവച്ച്‌തിലൂടെ ആദിവാസികളെ കരുക്കളാക്കി രാ‍ാഷ്ടീയ നേട്ടം കൈവരിക്കുകയാണോ CPM- ന്റെ ഉദേശം?

മുത്തങ്ങയുടെ കണ്ണീർ വീണ വയനാട്ടിൽ ആദിവാസി ഭൂപ്രശ്നത്തിനു ഇതുവരെ പരിഹാരം കാണാൻ ഗവൺമന്റിനു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. വയനാട്ടിൽ 26000 ത്തോളം ആദിവാസികൾ ഭൂരഹിതരാണു എന്നാണു കണക്ക്‌. വരുന്ന ഇലക്ഷനിൽ ആദിവാസി വോട്ടുബാങ്കുകളെ കണ്ടുകൊണ്ടാണോ സർക്കാരിന്റെ ഈ നീക്കം എന്നു സംശയിക്കണം

ആദിവാസികൾക്കു ഭൂമി നൽകണമെന്നതിൽ ഒരു തർക്കവുമില്ല. എന്നാൽ ഗൂഡലക്ഷ്യം വച്ചു്കൊണ്ടുള്ള ഈ രീതിയായിരുന്നോ വേണ്ടിയിരുന്നത്‌ അന്യാതീനപ്പെട്ട ഭൂമി എവിടെ ആയാലും തിരിച്ചുപിടിച്ചു ഭൂരഹിതർക്കു വിതരണം ചെയ്യാൻ ഇവിടെ വ്യക്തമായ നിയമങ്ങളും, വകുപ്പുകളും, ഉദ്യോഗസ്ഥരുമുണ്ട്‌. തർക്കമുണ്ടായാൽ അതിനു തീർപ്പുകൽപ്പിക്കാൻ കോടതിയുമുണ്ട്‌. ഒരു ജനാതിപത്യ സർക്കാരിന്റെ അ ദികാരം കയ്യാളാൻ ഒരു പാർട്ടിക്കോ വ്യക്തിക്കോ യാതൊരു അവകാശവുമില്ല.

ഇതേ പാർട്ടിയും സംഘടനകളും മൂന്നാറിലെ ഭൂമി കയ്യേറ്റങ്ങൽ ഒഴുപ്പിക്കാൻ എന്തിനാണു എതിരു നിൽക്കുന്നതു. അവിടെ നടന്ന വ്യക്തമായ ഭൂമി കയ്യേറ്റങ്ങൾ, കയ്യേറ്റങ്ങളുടെ ഗണത്തിൽ പെടില്ല എന്നുണ്ടോ? നിയമങ്ങൽ എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാകട്ടെ.

----ഫെബി

സ്നേഹം- ഒരു സുഖമുള്ള നിശബ്ദത

2010-02-13T23:15:00.005+05:30

സ്നേഹം- ഒരു സുഖമുള്ള നിശബ്ദത

സ്നേഹത്തെ ഒന്നു നിർവ്വചിക്കാൻ പലപ്പോഴും ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. തോൽ വി സമ്മതിക്കാതെ തരമില്ല. കാരണം മനുഷ്യനു എത്തിപ്പെടാനാവാത്ത ദൂരമുണ്ട്‌ അവിടേക്ക്‌. ഒരായുഷ്ക്കാലം മുഴുവൻ നടക്കാമെന്നല്ലാതെ എങ്ങുമെത്തുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല...................

എല്ലാ ഉദ്യമങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്‌ അവനവനിലേക്കു തന്നേ തിരിഞ്ഞു നോക്കൂ......... എന്നിട്ടു സ്വയം ചോദിക്കുക സ്നേഹമെന്താണെന്ന്. ഉത്തരം കിട്ടില്ല............. ഒന്നുകൂടി ചോദിക്കുക കിട്ടില്ല.............ആവർത്തിച്ചു ചോദിക്കുക, അപ്പോൾ ഉള്ളിന്റെയൂള്ളിൽ നീ അനുഭവിക്കുന്ന സ്വച്ഛമായ ഒരു അവസ്ഥയില്ലേ, ഒരു സുഖ്മുള്ള നിശബ്ദത.................... അവിടെയുണ്ടാകും നിനക്കുള്ള ഉത്തരം. സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിർവ്വചനങ്ങളായിരിക്കുകയില്ല അത്‌. മറിച്ച്‌ സ്നേഹമെന്ന അവസ്ഥയായിരിക്കും. ആ അവസ്ഥയിലേക്ക്‌ എത്തണമെങ്കിൽ സ്വാർത്ഥതയുടെ പുറംകുപ്പയം വലിചെറിഞ്ഞു കളയണം. വേലിയേറ്റമുണ്ടാവുമ്പോഴും കാറും കോളുമ്മുണ്ടാവുമ്പോഴും ജീവിതത്തോണിതൻ അമരത്ത്‌ സ്വസ്ഥമായി ഇരിക്കാൻ നിനക്കു കഴിയും....... സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ.

സ്നേഹിക്കാം......... എന്തും സംഭവിച്ചുകൊള്ളട്ടെ. പക്ഷേ ഉള്ളിലിരിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ ദീപനാളം പുകയാതെ കത്തട്ടെ. ഒന്നിനെയും പൊള്ളിക്കാതെ സുഖമുള്ള ചൂടും വെ ളിച്ചവും പകർന്ന് കത്തട്ടെ.

---ജെയിമോൻ കുമളി

Hey, Do you want to read this Blog in Malayalam?

2010-02-13T20:17:00.008+05:30

If you want to set your web-browser manually to display Malayalam please see this chapter

റാകിപ്പറക്കുന്ന ചെമ്പരുന്തേ
നീയുണ്ടോ മാമാങ്ക വേലകണ്ടു?
വേലയും കണ്ടു വിളക്കും കണ്ടു
കടലില്‍ തിരകണ്ടു കപ്പല്‍ കണ്ടു.

------------------------------------
FOR INTERNET EXPLORER USERS:
------------------------------------

Download Anjali old lipi font installer

----------------------------------
FOR MOZILLA FIREFOX USERS:
----------------------------------

---------------------
RUN THE PROGRAMME
--------------------

മുകളിലെ ചിത്രത്തില്‍ കാണിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഫോണ്ട് ഇന്‍സ്റ്റാളര്‍ വിന്റോ ഇനി ക്ലോസ് ചെയ്യാവുന്നതാണ്. ഇനി റാകിപ്പറക്കുന്ന ചെമ്പരുന്തിന്റെ വരികള്‍ ഒന്നു നോക്കൂ.

റാകിപ്പറക്കുന്ന ചെമ്പരുന്തേ
നീയുണ്ടോ മാമാങ്ക വേലകണ്ടു?
വേലയും കണ്ടു വിളക്കും കണ്ടു
കടലില്‍ തിരകണ്ടു കപ്പല്‍ കണ്ടു.

ഇപ്പോള്‍ ശരിയായ രീതിയില്‍ വായിക്കാമല്ലോ, അല്ലേ?

ഇതുവരെ നമ്മള്‍ മലയാളം വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് സ്ക്രീന്‍ ഷോട്ടുകള്‍ വഴിയായിരുന്നു. അതായത് മലയാളത്തില്‍ എഴുതിയ മോനിറ്ററിന്റെ ചിത്രം. ഇനി ഇതിന്റെ ആവശ്യമില്ല. ഈ പേജില്‍ എനിക്ക് നേരിട്ട് മലയാളത്തില്‍ ടൈപ്പുചെയ്യാം, നിങ്ങളുടെ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അത് അതേപടി വാ‍യിക്കുകയും ചെയ്യാം. ഒരു കാര്യം കൂടി ഇതോടൊപ്പം പറയട്ടെ. മലയാളത്തിലെ ഏത് യൂണിക്കോഡ് ഫോണ്ട് ഉപയോഗിച്ചുവായിച്ചാലും ഈ വാചകങ്ങള്‍ ഇതേപോലെതന്നെ വാ‍യിക്കുവാന്‍ സാധിക്കും. ഇതാണ് മറ്റു മലയാളം ഫോണ്ടുകളെ അപേക്ഷിച്ച് മലയാളം യൂണിക്കോഡ് ഫോണ്ടുകളുടെ വ്യത്യാസം.

സാധാരണഗതിയിൽ ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തുകഴിയുമ്പോൾത്തന്നെ വിന്റോസിന്റെ എക്സ്.പി മുതലുള്ള വേർഷനുകൾ മലയാളം വ്യക്തമായി കാണിക്കേണ്ടതാണ്. ഏതെങ്കിലും കാരണവശാൽ ഇനിയും മലയാളം ഫോണ്ടുകൾ കമ്പ്യൂട്ടർ ഡിസ്‌പ്ലേചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ താഴെപ്പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾകൂടി ചെയ്യൂ.

1. കൺ‌ട്രോൾ പാനൽ തുറക്കുക. (Start > settings > control panel)

2. കൺ‌ട്രോൾ പാനലിൽനിന്നും Regional & language options സെലക്റ്റ് ചെയ്യുക

3. ഇപ്പോൾ തുറക്കുന്ന ചെറിയവിന്റോയിൽനിന്നും Languages എന്ന ടാബ് സെലക്ട് ചെയ്യുക.

4. അതിൽ Supplimental language support എന്നൊരു ഭാഗമുണ്ട്. അതിലെ Install files for complex script and right-to-left languages എന്ന വരിക്കുനേരെയുള്ള ചെറിയ കള്ളി ടിക് മാർക്ക് ചെയ്ത് OK ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക. ഇപ്പോൾ ഈ ഭാഷകൾക്കായുള്ള സപ്പോർട്ട് ഫയലുകൾ വിന്റോസ് ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്യും. (അപൂർവ്വമായ കേസുകളിൽ, വിന്റോസ് ഇൻസ്റ്റലേഷൻ സി.ഡി റോം ഇൻസ്റ്റലേഷന് ഇടയിൽ ആവശ്യപ്പെട്ടേക്കാം)

ഫയർഫോക്സ് മോസില്ലയിൽ:

പ്രത്യേകിച്ച് സെറ്റിംഗുകൾ ഒന്നും ചെയ്യാതെതന്നെ മലയാളം ഡിസ്‌പ്ലേ ചെയ്യുന്നുണ്ടാവും ഡിഫോൾട്ട് ഫോണ്ട് സെറ്റിംഗ് ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട്. ഇനി അഥവാ ശരിയാംവണ്ണം ഡിസ്പ്ലേ മലയാളം കാണുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഇനി പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുക.

1. മോസില്ലയിലെ ടൂൾസ് മെനു തുറന്ന് Options സെലക്റ്റ് ചെയ്യുക
2. Content ടാബ് സെലക്റ്റ് ചെയ്യുക
3. ഫോണ്ട്സ് ആന്റ് കളർ എന്ന ഭാഗത്തെ "Advanced.." ബട്ടൺ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക
4. ഭാഷ മലയാളം എന്നു സെറ്റ് ചെയ്യുക

5. Proportional എന്നയിടത്ത് Serif അല്ലെങ്കിൽ Sans Serif ആവാം.
അതിനുശേഷം Serif, sans serif. monospace എന്നിവ മൂന്നിലും AnjaliOldLipi ഫോണ്ട് സെലക്റ്റ് ചെയ്യുക (ഇതിനു പകരം കാർത്തിക, രചന, മീര എന്നീ യൂണിക്കോഡ് ഫോണ്ടുകളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ആയാലും മതി)

6. Default Character Encoding = Unicode (UTF-8) എന്നാണെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തുക.

7. Click OK, OK to close Options.

8. FireFox അടച്ചിട്ട് വീണ്ടും തുറക്കുക. ഇപ്പോൾ മലയാളം ഭംഗിയായി ഡിസ്പ്ലേ ചെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ അല്ലേ?

മലയാളം ഫോണ്ടുകള്‍:

നിങ്ങൾ വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അഞ്ജലി ഓള്‍ഡ് ലിപി എന്ന ഈ മനോഹരമായ മലയാളം ഫോണ്ട്, ശ്രീ. കെവിന്റെ സംഭാവനയാണ്. മറ്റുചില മലയാളം യൂണിക്കോഡ് ഫോണ്ടുകള്‍: രചന, കറുമ്പി, തൂലിക, നിള, പാണിനി, കാര്‍ത്തിക, ഇ-മലയാളം ഓ.റ്റി മീര, ദ്യുതി തുടങ്ങിയവ. ഇവയൊക്കെ ഡൌൺലോഡ് ചെയ്യുവാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ
വിശദമായ വായനയ്ക്ക് സമയമില്ലാത്തവർക്കായി മലയാളം യൂണിക്കോഡ് ഫോണ്ടുകൾ ഡൌൺലോഡ് ചെയ്യുവാനുള്ള ലിങ്കുകൾ:

അഞ്ജലി ഓൾഡ് ലിപി
കാർത്തിക (ഇത് മൈക്രോസോഫ്റ്റ് ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിറ്റത്തിൽ ഉണ്ട്)
രചന
മീര
തൂലിക
രഘുമലയാളം സാൻസ്

ഇവ ഡൌൺലോഡ് ചെയ്ത് നിങ്ങളുടെ കമ്പ്യൂട്ടറിലെ Windows/Fonts ഫോൾഡറിൽ സേവ് ചെയ്യുക.

ഡിസ്‌പ്ലേ കൂടുതല്‍ മനോഹരമാക്കാന്‍:

ഇനി ഒരു ചെറിയ ഡിസ്‌പ്ലേ സെറ്റിംഗുകൂടി ചെയ്താല്‍, നമുക്ക് നല്ല വടിവൊത്ത രീതിയില്‍ ഈ ഫോണ്ടുകളെ സ്ക്രീനില്‍ കാണാം. അതിനായി താഴെപ്പറയുന്ന സെറ്റിംഗുകള്‍ ചെയ്യുക.

1. വിന്റോസിലെ Start മെനു തുറന്ന് Control Panel സെലക്റ്റ് ചെയ്യുക.
2. കണ്‍‌ട്രോള്‍ പാനലിലെ Display എന്ന ഐക്കണില്‍ ഡബിള്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.
3. ഡിസ്‌പ്ലേ വിന്റോ തുറക്കും. അതില്‍നിന്നും Appearance എന്ന ടാബില്‍ ക്ലിക്കുചെയ്യുക.
4. അവിടെ Effects എന്നെഴുതിയിരിക്കുന്ന ഒരു ബട്ടണ്‍ കാണാം. അതില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

5. ഇപ്പോള്‍ പുതിയ ഒരു വിന്റോ തുറക്കും. അതില്‍ രണ്ടാമത്തെ വരിയില്‍ ഇങ്ങനെ കാണാം ‘Use the following method to smooth edges of screen fonts' ഈ വരിയുടെ തുടക്കത്തില്‍ ഒരു ചതുരക്കള്ളിയുണ്ട്. അതിനുള്ളില്‍ ഒരു പ്രാവശ്യം ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ടിക് മാര്‍ക്ക് ഇടുക. അതിനുശേഷം ഈ വരിയുടെ താഴെയുള്ള വലിയ ചതുരക്കള്ളിയിലെ Arrow അമര്‍ത്തി, വരുന്ന ലിസ്റ്റില്‍നിന്നും Clear Type സെലക്ട് ചെയ്യുക.

6. OK ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക. വീണ്ടും ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി OK ക്ലിക്ക് ചെയ്തുകഴിയുമ്പോള്‍ ഡിസ്‌പ്ലേ വിന്റോയും അടയ്ക്കാം.

7. ഇനി കണ്‍‌ട്രോള്‍ പാനല്‍ വിന്റോ അടയ്ക്കാവുന്നതാണ്.

കുറിപ്പ്: നിങ്ങളുടെ മോനിറ്ററിന്റെ ബ്രൈറ്റ്‌നെസ്,കോണ്ട്രാസ്റ്റ് സെറ്റിംഗുകള്‍ ശരിയായി അല്ല ഇപ്പോള്‍ ഇരിക്കുന്നതെങ്കില്‍ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തുകഴിയുമ്പോള്‍ അക്ഷരങ്ങള്‍ വളരെ നേരിയ രീതിയിലാവും കാണപ്പെടുക. അങ്ങനെ കാണുന്നുവെങ്കില്‍ ബ്രൈറ്റ്‌നെസും കോണ്ട്രാസ്റ്റും അഡ്‌ജസ്റ്റ് ചെയ്യേണ്ടതാണ്.

********************
മലയാളം ഫോണ്ടുകൾ മാനുവലായി സെറ്റ് ചെയ്യുവാൻ

Try the installation procedure given in this page ഈ പേജ് നോക്കൂ

(This post is taken from the Adyakshari.blogpost.com)